Yanıcı bir ortam varsa ortamda çok ufak bir kıvılcımın bile yangını başlatabildiğini kaydeden İş Sağlığı ve Güvenliği Bölüm Başkanı Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan, “Yangın başladıktan sonra bir anda hızlıca ilerlemiş gözüküyor. Ama öyle bile olsa bir kısmının arka kaçış kapılarından kaçabilmiş olması lazım. Burada görünen hiçbiri kaçamadı.” dedi.

“Hızlı yanan, kolay parlayan, birden alevlenen bir malzeme ortalığı cehennemvari bir ateş topuna döndürmüş olabilir.” diyen İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanı Dr. Öğr. Üyesi Nuri Bingöl, tadilat işlemlerine başlamadan önce tedbirler alınması gerektiğini ve bu tedbirlerde eksiklikler olduğunu söyledi.

Üsküdar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi İş Sağlığı ve Güvenliği Bölüm Başkanı Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan ve İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanı Dr. Öğr. Üyesi Nuri Bingöl, İstanbul’un Beşiktaş ilçesinde 16 katlı binanın bodrum katındaki gece kulübünde tadilat sırasında çıkan yangında 29 kişi hayatını kaybetmesi ve 1 kişinin de ağır yaralanmasını iş sağlığı ve güvenliği açısından değerlendirdi.

“Kapalı alanda 29 kişiyi ani bir yangında kurtaramadık ya bin kişi olsaydı…”

Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan, olay yerinde yaptığı değerlendirmede, “Hepimize geçmiş olsun, hakikaten çok acı bir olay. Kapalı alanda 29 kişiyi ani bir yangında kurtaramadık. Şöyle düşünün burası çok yoğun olduğunda, içeride 500, bin kişi olduğu vakit 29 kişinin tahliyesi olmazken bu bin kişiyi nasıl tahliye edecektik?” dedi.

Yangın olayına iki yönlü bakmak gerektiğini dile getiren Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan, “Birincisi proaktif. Böyle bir olay olmadan bunun önlenmesi… Bu tür işletmelerin çıkışlarında problem varsa olay olmayan kapatılması lazım. Esas problem buna benzer ne kadar yerimiz var Türkiye’de? Irak’ta 143 kişi bir düğün sırasında yanarak vefat etti. Biz de buna benzer bir olay olmaması için ne yapmamız gerektiğini çok iyi incelenmesi lazım. Bu bize örnek olacak. Keşke olmasaydı.” diye konuştu.  

“Bir yangın tüpü de mi yoktu?”

Olayla ilgili müfettişlerin evrak üzerinden izinleri inceleyeceğini dile getiren Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan, bu işyerinin kapasitesi neyse bu tür bir olayda çok kısa sürede, 2-4 dakikada tahliye edebilecek bir yapıya sahip olması gerektiğini, ona göre çıkış kapılarının olması ve bir olay anında hemen oraların tahliyesinin sağlanabilmesi gerektiğini anlattı.

“Burada görünen 30 kişi tahliye edememişler. Yangın çıktığı yerden başka bir yerde kapısı yok muydu?  Nasıl oldu anlayamıyoruz. Detaylı incelemelerle çıkacak ama görünen ki tahliye yapamamışlar. Bir yangın tüpü de mi yoktu?” diyen Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan, “Bir iki dakika içinde yangını söndüremiyorsan bir anda çok büyüyor. Burada çok yanıcı malzemeler var. Tiner var. Alev hızlı büyümüş olabilir. Tahliye koridorları var mı, yok mu bilemiyoruz.” dedi.

Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan, tadilat alanında oksijen oranı normal seviyenin daha üstündeyse çok ufak bir alev kaynağının bile bir anda parlamaya neden olabileceğini ve insanların kaçamayacağını dile getirerek, “Öyle bir durumla da karşılaşmış olabiliriz. O ancak detaylı araştırmayla bulunacak bir olay. Yani sadece yanıcı maddeler değil ses izolasyonu için malzemeler var. Büyük elektrik spotları var, kabloları var. Çok miktarda yanmaya uygun malzeme var. İlk an bir şey yapamamışlar ve hatta bu kişilerde yangın söndürme bilgisi olan hiç kimse yok gibi de anlaşılıyor. Yani ilk anda bir söndürme çalışması yapılamamış.” diye anlattı.

“Çok ufak bir kıvılcım bile yangını başlatabiliyor”

Yanıcı bir ortam varsa ortamda çok ufak bir kıvılcımın bile yangını başlatabildiğini kaydeden Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan, “Yani telefon açılması bile başlatabiliyor. Burada eğer kaynak yapılıyorsa o kaynak ateşi zaten ilk yangın kıvılcımını başlatması için yeterli. Zaten ilk başladıktan sonra bir anda hızlıca ilerlemiş gözüküyor. Ama öyle bile olsa bir kısmının arka kaçış kapılarından kaçabilmiş olması lazım. Burada görünen hiçbiri kaçamadı. 29 kişi vefat ediyor.” diye konuştu. 

Kaçış yollarının kilitli olmuş olma ihtimaline de değinen Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan, pahalı malzemelerin, elektronik aletlerin çalınma korkusundan kilitli olabileceğini de söyledi.

“En az üç tane kaçış yolu olmalı. Ne yazık ki yok. Varsa da kapalıydı!”

16 katlı bir binanın altında böyle bir yerin olmasını da değerlendiren Dr. Öğr. Üyesi Rüştü Uçan, “Kaçış yollarının olmaması veya kaçış yollarının uygun olmaması çok büyük problem. Burada tahliyeyle ilgili bir çalışmanın daha önceden yapıldığını gösteren bir durum görünmüyor. Kaçabilecekleri yer bile yok. Kapıdan çıkamamışlar.” dedi.

Dr. Öğr. Üyesi Nuri Bingöl: “Birden alevlenen bir malzeme ortalığı ateş topuna döndürmüş olabilir”

İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanı Dr. Öğr. Üyesi Nuri Bingöl de konuya ilişkin yaptığı değerlendirmede, tadilat işlemi sırasında kullanılan malzemelerin bu yangında önemli hale geldiğini kaydederek, “Muhtemelen kolay yanıcı veya parlayıcı bir takım tiner benzeri malzemeler kullanılmış olabilir. Kaçamadıkları için de bu tahmini kullanıyoruz. Dolayısıyla hızlı yanan, kolay parlayan, birden alevlenen bir malzeme ortalığı cehennemvari bir ateş topuna döndürmüş olabilir.” dedi. 

“Kimyasal bir fabrikada çıkabilecek tarzda bir yangına benziyor”

Dr. Öğr. Üyesi Nuri Bingöl, kimyasal bir fabrikada çıkabilecek tarzda bir yangına benzediğini de dile getirerek, şöyle devam etti:

“Herhangi bir binanın bodrum katında bu derece hızlı büyüyen bir yangına rastlamayız. Bir yangının ortalama büyüme hızı iki, iki buçuk dakikayı bulur. İki, iki buçuk dakikada da herkes kaçabilir. Zaten biz iş güvenliği uzmanlığı olarak tahliye tatbikatlarında iki dakika hedefleriz. Burada işçilerin kaçamamasından alevlerin ve dumanların bir anda ortalığı sarmasından tahmin yapabiliyoruz.  İşçilerin kaçış yolundan çıkamamaları da olması gereken ikinci veya üçüncü kaçış yolunu bulamadıklarından, belki de kilitli olduklarını tahmin ediyorum. Bunun ötesini tahmin etmek de biraz zor. Problem şu; önce tedbir alınması gerekiyordu bu işlemlere başlamadan önce. Bu tedbirlerde eksiklikler olduğunu düşünüyorum. Diskotek veya gece kulübü tarzı bir yerde mutlaka ikinci ve üçüncü yangın kapılarının yangın çıkışların olması gerekir. Tabii işçiler bunları ne derece biliyordu. Bu yangın çıkışları açık mıydı? İçeriden malzeme çalınmasın diye kilitlenmiş bile olabilir. Yangında ateşten ölen sayısı çok azdır. Genelde dumandan boğularak ölürsünüz.”

Denetim eksiği mi var?

Binanın ruhsatının 2018’de yenilendiğinin, ancak itfaiye raporunun 2016’da alındığı bilgisinin geldiğini kaydeden Dr. Öğr. Üyesi Nuri Bingöl, “İtfaiye raporu 2016’dan beri sabit duruyor. O zamandan bugüne kadar hiç kimse ne denetlemiş ne bakmış. Sıkıntıların başında o geliyor. Net bir şey söyleyemiyorum ama bakmak gerekiyor. Bazen görüyoruz ki 3-5 sene sonra kurulan sistemler denetlenmediği için işlevsiz hale geliyor.” dedi.

Orada ciddi bir inceleme gerektiğini de söyleyen Dr. Öğr. Üyesi Nuri Bingöl, “Buradaki en büyük sorunlardan bir tanesi böyle bir yerde otomatik yangın söndürücü sistemlerinin olması gerekiyordu. Her ne kadar tadilat olsa bile. Bir yangın çıktığında otomatik olarak su basarlar. Başarı oranı da yaklaşık yüzde 97’dir. Yani çok etkilidir. Dolayısıyla bu bina 16 katlı bir bina. Bu tür bir iş yerinde bunun zorunlu tutulması gerekir. Bunların bulunup bulunmadığı, çalışıp çalışmadığını, çalışıyorsa şu anda neden çalışmadığını bilirkişi raporları açıklayacaktır.” diye konuştu.

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı

Beşiktaş’ta 29 ölüme neden olan yangın faciası iş kazası mı? yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

romancı Nasrallah, “Siyonist yazarlar siyonist bir askere dönüşüyor” dedi

Nasrallah: Filistin edebiyatı

ölüme karşı hayatla direniyor

Filistin’in yaşayan en büyük şair ve romancılarından İbrahim Nasrallah,

Uluslararası Sezai Karakoç Günleri kapsamında Kocaelililerle bir araya geldi.

Gazze’nin Siyonistler tarafından acımasızca bombalandığını hatırlatan

Nasrallah, Filistin edebiyatının ölüme karşı hayatla direndiğini vurguladı.

Siyonist yazarların insancıl görünmeye çalışsalar dahi bir anda Siyonist bir

askere dönüşebildiklerinin altını çizen Nasrallah, Sezai Karakoç’un Kudüs’ü ele

aldığı Alınyazısı Saati şiirinden bir pasaj okudu. Kocaeli Kongre Merkezi’nde

düzenlenen söyleşisinde Nasrallah’a sık sık alkışlarla karşılık veren

Kocaelililer, aynı zamanda anlatılanlar karşısında duygusal anlar yaşadı.

“FİLİSTİN’İN SİZE VE BÖYLE GÜNLERE İHTİYACI VAR”

Nasrallah, “Filistin’in gerçekten böyle günlere ve sizlere ihtiyacı var. Bu

kalabalığının burada bulunması Filistin halkı için çok önemli. Sezai Karakoç

beyin şiirinin girişini okuyacağım” dedi. Programda Nasrallah’a şiirlerinin

Türkçe seslendirmesi için Ayçin Kantoğlu ve moderatör olarak da çağdaş Arap

edebiyatı uzmanı Peren Birsaygılı Mut eşlik etti.

“ACI HAYATIMIZI KAPSIYORDU”

Siyonist işgalin başladığı günlerde doğmasının Filistin halkının yaşadığı bütün

acıları yaşama fırsatı verdiğini söyleyen Nasrallah, “Gözlerimle gördüm

insanların nasıl yaşadığını ve nasıl öldüğünü. Öyle bir süreç geçirdik ki

umudun olmadığı, umut içermediği bir süreydi. Çünkü acı hayatımızı

kapsıyordu. Filistin halkının en az 10 yıla ihtiyacı vardı bu acılardan kurtulmak

için. Bu yıllarda halkımın evini, arazisini kaybettiğine tanıklık ettim. Gördüğüm

olaylar elbette hayatıma etki etti. Tabi ki bu yaşanılan sıkıntılar, tanıklık etmiş

olduğum şeyler sonraki deneyimlerime çok büyük katkısı oldu. Bu bağlamda

birçok şiir ve roman ele aldım. Bu eserlerde Filistin halkının mülteci

kamplarında yaşadığı zorluk ve sıkıntıları dillendirdim. Ama diyebilirim ki 

yazdıklarım Filistin halkının yaşadıklarıyla doğrudan bağlantısı olmasa da ona

etkisinin olduğunu düşünüyorum” dedi.

“KASİDELER İNSANLARI KORUMAK İÇİN YAZILMALI”

Eserlerini yazmaya başladığı süreci aktaran Nasrallah, “Yazdığım kasidelerden

biri Arapça hocamı tendik amaçlı yazılmıştı. Çünkü kendisi bunları benim

yazdığımı düşünmüyordu. Kara eylül katliamı yaşandı Ürdün’de ve maalesef

bu katliamda hocamız şehit düştü. O gün hayatımda öğrenebileceğim en

büyük dersi öğrenmiş oldum. Öğrenim ki kasideler insanları korumak, insanları

müdafaa etmek için yazılır. Onları tenkit etmek için değil. Bu ve bunun gibi

yaşamış olduğum olaylar yazım şeklime, edebiyatıma çok büyük katkı sağladı.

Bu yaşadıklarımın etkisi gözlemlenebilmektedir” ifadelerini kullandı.

“SİZ BİZİ YENEMEZSİNİZ, BİZİ YOK EDEMEZSİNİZ”

Nasrallah’a Filistinlilerin şehitlerine zılgıt çekmesi geleneğini kitabının girişine

yazmasıyla ilgili soru yöneltildi. Bu soruya Nasrallah, “Filistinliler şehit

görmekten mutlu oluyor şeklinde bir intiba vardı. Dolayısıyla bu eseri yazmış

bulundum. Bu zılgıtlarla düşmanımıza siz bizi yenemezsiniz, siz bizi hezimete

uğratamazsınız, yok edemezsiniz mesajı veriyoruz. Ama biliyoruz ki şehitlerin

annesi herkesten fazla ağlayacaktır. Sadece yalnız kalacağı anı beklemektedir.

Bu kitabın yazılış nedeni dünyada insanların Filistinlilerin şehitlerinden mutlu

oluyorlar algısını yıkmak içindir. Filistinli annenin çok acı çektiğini aktarabilmek

içindi. Ama insanların önünde alenen sarf etmediğimiz gözyaşlarımızı Filistin

özgür olunca çokça sarf edeceğiz” yanıtını verdi.

“İLK DİRENİŞÇİLER EDEBİYATÇILAR VE SANATÇILARDI”

Filistin edebiyatının dünü ve bugünüyle ilgili bir soruya da cevap veren

Nasrallah, “Filistin edebiyatına bakacak olursak bunun tesadüfi bir edebiyat

olmadığını görürüz. Ve Filistin sanatına baktığımız zaman çok çok dolu

olduğunu görürüz. Filistin’de 1937 yılında sinema prodüksiyonu gerçekleştiren

bir şirket kuruldu. Hatta bu kurulan şirketin gazetelerde ilanını gördük. Bu

şirkete destekte bulunun ki bu şirket de ülkeye katkıda bulunsun. Bu bilinç

Filistin halkının uyanık ve ayakta olduğunu gösteriyor. Direniş edebiyatının

ortaya çıkması bir boşluktan dolayı değil gerekliliktendir. Görünen o ki direniş

edebiyatı aslında direniş gerçekleşmeden önce ortaya çıkmıştı. Diyebilir ki

Nekbe’den sonra ilk direnişçiler edebiyatçılar, sanatçılardır.’’

“SİYONİSTLERİN YOK ETME POLTİKASINA KARŞI ÇIKILDI”

‘’Tabi bu da edebiyat yazarlarının direnişçi olduğunu açıkça göstermekte.

Filistin edebiyatı çok kuvvetli bir şekilde Siyonistlerin yok etme politikasına

karşı bir mücadele içerisinde. Çünkü Siyonist varlık Filistin halkına dair ne

varsa yok etmek istiyor. Demek istiyorum ki Siyonist varlık yıllar önce

Filistinlileri yok etmek için bir örgüt kurdu. İlk olarak köylerin ve şehirlerin

isimlerini sildiler ve İbranice isimler koydular. İlk aşama böyle başladı.

Sonrasında yapmış oldukları ise 500’e varan köyü yıkmaktı. 1948’de Gazze 

şeridi içerisinde kalanlar Arapça’nın silinmesi tehlikesiyle karşılaştı. Dolayısıyla

şu an gördüğümüz edebiyatçılar bu adamların çocuklarıdır. Arapça’yı

konuşmak, Arapça’yı öğrenmek bir direniş türüydü. Dile tutunmasalardı,

dillerini korumasalardı direniş edebiyatı diye bir şey göremezdik. Filistinliyi

katlederek yok etmek, bugün Gazze’de gördüğümüz gibi, sadece evleri yok

ederek değil bilakis insanları mümkün olduğunca çok sayıda Filistinliyi yok

etmeyi amaçlamıştır. Filistinlilere ait milyonlarca zeytin ağacını yok ettiler.

İnsanlara, doğaya, ağaçlara karşı her türlü düşmanlığı gösteriyorlar. İçinde

hayat olan her şeye karşılar. Filistin’e dair ne varsa karşılar” ifadelerini kullandı.

“FİLİSTİN’İ TERK ETTİĞİMİZİ KİM SÖYLEDİ”

Yaşanan birçok olayın Filistinli yazarları doğrudan ya da dolaylı olarak

etkilediğini söyleyen Nasrallah, “Amman’da bulunan mülteci kampında

geçirmiş olduğum günler çok sayıda şiir ve roman yazamama yardımcı oldu.

Gazze’nin yaşamış olduğu saldırılar nedeniyle yazdığım şiirleri aktarabilirim.

İnsanlar Gazze’de yaşadığımı düşünüyor. Ama onlara Gazze’ye giremediğimi

ve girmemin yasak olduğunu söylediğimde Gazze’yle ilgili detaysal ayrıntıları

nasıl aktarabildiğimi soruyorlar. Diğer Filistin şehirleriyle ilgili yazılarımla

benzer soruları alıyorum. Size kim Filistin’i terk ettiğimizi, Filistin’den

ayrıldığımız söyledi diye karşılık veriyorum” dedi.

“YIKILMIŞ BİR KÖYÜ ÖYLE BİR YAZMALISIN Kİ BİR DA YIKILAMASIN”

Sözlerine devam eden Nasrallah, “İkinci intifada olaylarında küçük bir çocuk

şehit edildi. Yalnızca dört aylıktı ve adı İman Hiccu’ydu. Ve bir tank mermisi

onun karnından geçmişti. Onun resmini gördüğümde şehit olduktan sonra

çekilmişti. Adeta bu zulme karşı bir direniş halindeydi. Meleklerin Aynası adlı

divanımı yazmaya başladım. Bu kitap o çocuğun büyürse nasıl olurdu şeklinde

biyografisiydi. Kitabın büyük bir bölümünde o küçük şehidin ağzından ifadeler

yer almakta. Aynı şekilde anne ve babası da bu divanda yer almakta. Yıkılmış

olan bir köy hakkında yazdığında sadece o köyü yazmıyorsun. Onu öyle bir ele

almalısın ki bir daha yıkılamasın. Bir şehit hakkında yazdığında da öyle bir

yazmalısın ki onu bir daha şehit edemesinler. Yazmış olduğum Meleklerin

Aynası adlı divanımı annesine gönderdiğimde beni arayarak ‘Bu divanı

okuduktan sonra anladım ki Filistinli bir çocuğu asla öldüremeyecekler’ dedi.’’

“SİYONİSTLER EDEBİYATTA DA YALAN SÖYLÜYOR”

‘’Filistin edebiyatı hayata, doğuşa işaret etmekte. Filistin Draması adlı eserime

de değinmek istiyorum. Bu eserde 18 yüzyıldan günümüze kadar Filistin 

halkının neler yaşadığını işledim. Gazze Düğünleri adlı eserimde gülünecek

olaylara yer verdim. Dolayısıyla Filistin halkı Siyonistlere karşı ölüme ölümle

değil ölüme karşı hayatla direnmekte. Şifa Hastanesi’nde ve diğer yerlerde

nasıl gerçekleri yok edip bulandırıyorlarsa Siyonistler kendi edebiyatlarında da

yalanları işliyorlar. Edebiyat güzellik demektir. Edebiyatın insanlığı öldürmek

gibi rolü bulunmuyor. Siyonist yazarlar insancıl görünmeye çalışsalar da adeta

Siyonist bir askere dönüşüyorlar. Edebiyat yalnızca güzelliğin yanında olursa

edebiyat olur. İnsanlığın düşmanı ve ölümün dostu olursa edebiyatın edebiyat

olması mümkün değildir” diye konuştu.

İBRAHİM NASRALLAH KİMDİR?

2018 yılında Arabic Booker Prize ödülünü kazanan İbrahim Nasrallah, 1954’te

Amman-Ürdün’de, 1948’de anavatanlarından sökülen Filistinli bir ailenin

çocuğu olarak dünyaya geldi. Nasrallah şair, romancı, ressam ve fotoğrafçıdır.

Ürdün’deki Al-Wihdat Mülteci Kampı’nda büyümüş, Ürdün’de öğrenim görmüş

ve kamptaki eğitim enstitüsünden eğitim sertifikası almıştır. İki yıl Suudi

Arabistan’da öğretmen olarak çalışan Nasrallah, daha sonra Ürdün’e dönerek

başta Ad-Dustur gazetesi olmak üzere çeşitli gazetelerde gazetecilik yapmıştır.

Nasrallah bugüne kadar 14 şiir, 23 roman ve 2 film eleştirisi kitabı yayınladı.

1985’te, her romanın bağımsız olduğu bir roman dizisi programında 250 yıllık

modern Filistin tarihini kapsayan Filistin Trajikomedisi’ni yayınladı. Eserleri

İngilizce, İtalyanca, Danca, Türkçe, İspanyolca, Farsça ve diğer dillere çevrildi.

Nasrallah’ın kitapları Arap dünyasında en çok satan kitaplar arasında yer

alıyor.

EN ÖNEMLİ ROMAN

Prairies of Fever adlı romanı, Guardian gazetesi tarafından Araplar veya Arap

olmayanlar tarafından Arap dünyası hakkında yazılmış en önemli on romandan

biri olarak seçildi. En sonuncusu 2022’de ABD’deki Filistin Ödülü Vakfı

tarafından Filistin Edebiyat Ödülü’ne layık görülmesi olmak üzere 11 ödül

kazandı. 1997’de Sultan Owais Edebiyat Şiir Ödülü’nü aldı. Beyaz Atlar

Zamanı adlı romanı 2009’da Uluslararası Arap Kurgu Ödülü’ne aday gösterildi

ve İkinci Köpek Savaşı adlı romanı 2018’de Arabic Booker Ödülü’nü kazandı.

Ocak 2014’te, bacaklarını kaybetmiş biri kız biri erkek iki Filistinli gencin de

katıldığı bir girişimle Kilimanjaro Dağı’na zirve yapmayı başardı. Tırmanış,

çocuklara tıbbi hizmet sağlamaya adanmış bir sivil toplum kuruluşunu

desteklemek içindi. Bu yolculuğu hakkında yazdığı Kilimanjaro’nun Ruhları adlı

romanı Katara Arap Romanları Ödülü’ne layık görüldü (2016). 2020 yılında

“Noel Ağacının Altında Bir Tank” adlı romanıyla Katara Ödülü’ne ikinci kez

layık görülen ilk Arap yazar oldu.

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı

Nasrallah: Filistin edebiyatı ölüme karşı hayatla direniyor yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.