“Her plastik aynı değildir”

Geleneksel petrol türevi plastikler doğada yüzlerce yıl varlığını sürdürebilirken, oksobozunur plastikler parçalanma sürecinde mikroplastik oluşturarak ekosistem üzerinde kalıcı etkiler oluşturuyor. Günümüzde okyanuslarda biriken milyonlarca ton mikroplastik ve insanların haftalık ortalama plastik maruziyeti, sorunun ne kadar ciddi boyutlara ulaştığını açıkça gösteriyor. Buna karşın, nişasta temelli biyopolimerler gibi yeni nesil malzemeler uygun koşullar altında 90–180 gün içinde biyolojik olarak çözünebiliyor; mikroplastik oluşturmuyor ve yenilenebilir kaynaklardan elde edildikleri için karbon ayak izinin düşürülmesine katkı sağlıyor. Bu çerçevede sektör temsilcileri, plastik konusundaki tartışmaların artık petrol bazlı plastikler, oksobozunur plastikler ve biyoplastikler arasındaki farklar üzerinden ele alınması gerektiğine dikkat çekiyor.

“Aynı sepete konması teknik bir hata”

Biyobozunur malzemelerin petrol bazlı plastiklerle aynı sepete konmasını ‘teknik bir hata’ olarak değerlendiren Çomu, konuya ilişkin değerlendirmesinde şu ifadeleri kullandı: “Planlanan yeni yönetmelik, çevresel etkilerin azaltılması açısından oldukça önemli ve yerinde bir adımdır. Çevresel etki profilleri farklı olan malzemelerin aynı kapsamda değerlendirilmesi, bazı teknolojik çözümlerin gelişimini sınırlayabilir. Biyoplastikler, petrol bazlı tek kullanımlık plastiklerin yerine geçebilecek en güçlü ve en çevre dostu alternatiflerden biridir.”

Avrupa yaklaşımı: ayrıştır, teşvik et

Avrupa Birliği’nde yürürlüğe giren Packaging and Packaging Waste Regulation ile biyoplastikler ilk kez net bir yasal çerçevede tanımlanıyor. Biyobozunur ve kompostlanabilir malzemeler belirli kriterlere göre sınıflandırılıyor ve kullanım alanlarına göre yönlendiriliyor. Özellikle organik atıklarla birlikte toplanabilen ambalajlar, gıda ile temas eden ürünler ve geri dönüşümün zor olduğu alanlarda biyoplastik çözümler teşvik ediliyor. Bu yaklaşım sayesinde hem çevresel etkiler azaltılıyor hem de döngüsel ekonomi hedefleri destekleniyor. 

Biyobozunur ve kompostlanabilir ambalajların ne anlama geldiğini belirleyen EN 13432 standardı ise bu süreçte önemli bir referans noktası olarak öne çıkıyor. Türkiye’de petrol bazlı plastikler, oksobozunur plastikler ve bu standarda uygun gerçek biyobozunur malzemelerin net bir şekilde birbirinden ayrılması gerekiyor. Burada temel fark, malzemenin uygun koşullar altında tamamen doğaya geri dönebilme özelliği gösteriyor olması. Bu nedenle düzenlemeye uyumlu ve sertifikalı biyoplastiklerin ayrı bir kategori olarak ele alınması ve yerli üretimi destekleyecek teşviklerin geliştirilmesi büyük önem taşıyor.

“Sunar NP olarak, yerli üretimi ve ekonomik sürdürülebilirliği destekliyoruz”

Türkiye, nişasta bazlı hammaddeleri ve güçlü üretim altyapısıyla biyoplastik alanında önemli bir potansiyele sahip. Sunar Yatırım bünyesinde faaliyet gösteren Sunar NP, 2014 yılında başlattığı Ar-Ge çalışmalarıyla Türkiye’de nişasta bazlı biyopolimer üretimini hayata geçiren ilk şirket. Konuya ilişkin değerlendirmede bulunan Mustafa Nuri Çomu, “Biyoplastik, plastik kullanımına sadece bir alternatif değil; doğru malzemenin geleceğe uyarlanmış halidir. Sunar NP olarak, doğaya geri dönebilen biyopolimerlerimizle çevresel etkiyi azaltırken, yerli üretimi ve ekonomik sürdürülebilirliği de destekliyoruz. Türkiye’de biyoplastiklerin doğru politikalarla teşvik edilmesi hem çevrenin korunmasına katkı sağlar hem de sanayide katma değer yaratır. Aynı zamanda ithal petrokimya bağımlılığını azaltır ve ülkemizi uluslararası alanda daha güçlü bir konuma taşır” ifadelerini kullandı.  Bu açıdan bakıldığında biyoplastikler, yalnızca çevresel değil; aynı zamanda ekonomik ve stratejik bir fırsat alanı olarak öne çıkıyor.

“Doğru regülasyon ile Türkiye lider konumda olabilir”

Planlanan yeni yönetmelik, çevresel etkileri azaltma açısından önemli bir adım olsa da malzemeler arasındaki ayrım konusunda geliştirilmeye açık görünüyor. Özellikle petrol bazlı tek kullanımlık plastiklerle, çevresel etkileri farklı olan biyoplastiklerin aynı kapsamda değerlendirilmesi, sürdürülebilir alternatiflerin önünü kesme riski taşır. Sunar NP, biyoplastiklerin GEKAP’tan ayrıştırılarak özel regülasyon ve teşviklerle desteklenmesini öncelikli bir strateji olarak ortaya koyuyor. Bu yaklaşım, çevresel sorumluluk ve ekonomik sürdürülebilirliği bir arada sağlayarak Türkiye’nin küresel biyoplastik pazarındaki rekabet gücünü artırıyor. Çomu konuya ilişkin açıklamasını şu sözlerle tamamladı, “Türkiye’nin COP31 sürecinde çevre ve sürdürülebilirlik alanında atacağı adımlar uluslararası ölçekte büyük önem taşıyor. Biyoplastiklerin doğru şekilde tanımlandığı ve desteklendiği bir düzenleme çerçevesi, ülkemizi bu alanda öncü konuma taşıyabilir. Bu sürecin, tüm paydaşların katkısıyla birlikte şekillendirilmesi gerektiğine inanıyoruz.”

Sektörde öne çıkan görüş ise oldukça net; sorunun kendisi plastik değil, yanlış malzeme tercihidir. Biyoplastikler, petrol bazlı tek kullanımlık plastiklere kıyasla daha temiz ve güçlü bir alternatif olarak görülürken, doğru malzemenin doğru yerde kullanılması durumunda hem çevrenin korunabileceği hem de sanayinin gelişebileceği vurgulanıyor.

Yeni tek kullanımlık plastik düzenlemesi sanayide dönüşümü başlatıyor: “Doğru malzeme ayrımı yapılırsa biyoplastikler Türkiye için stratejik fırsat” yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

“Her plastik aynı değildir”

Geleneksel petrol türevi plastikler doğada yüzlerce yıl varlığını sürdürebilirken, oksobozunur plastikler parçalanma sürecinde mikroplastik oluşturarak ekosistem üzerinde kalıcı etkiler oluşturuyor. Günümüzde okyanuslarda biriken milyonlarca ton mikroplastik ve insanların haftalık ortalama plastik maruziyeti, sorunun ne kadar ciddi boyutlara ulaştığını açıkça gösteriyor. Buna karşın, nişasta temelli biyopolimerler gibi yeni nesil malzemeler uygun koşullar altında 90–180 gün içinde biyolojik olarak çözünebiliyor; mikroplastik oluşturmuyor ve yenilenebilir kaynaklardan elde edildikleri için karbon ayak izinin düşürülmesine katkı sağlıyor. Bu çerçevede sektör temsilcileri, plastik konusundaki tartışmaların artık petrol bazlı plastikler, oksobozunur plastikler ve biyoplastikler arasındaki farklar üzerinden ele alınması gerektiğine dikkat çekiyor.

“Aynı sepete konması teknik bir hata”

Biyobozunur malzemelerin petrol bazlı plastiklerle aynı sepete konmasını ‘teknik bir hata’ olarak değerlendiren Çomu, konuya ilişkin değerlendirmesinde şu ifadeleri kullandı: “Planlanan yeni yönetmelik, çevresel etkilerin azaltılması açısından oldukça önemli ve yerinde bir adımdır. Çevresel etki profilleri farklı olan malzemelerin aynı kapsamda değerlendirilmesi, bazı teknolojik çözümlerin gelişimini sınırlayabilir. Biyoplastikler, petrol bazlı tek kullanımlık plastiklerin yerine geçebilecek en güçlü ve en çevre dostu alternatiflerden biridir.”

Avrupa yaklaşımı: ayrıştır, teşvik et

Avrupa Birliği’nde yürürlüğe giren Packaging and Packaging Waste Regulation ile biyoplastikler ilk kez net bir yasal çerçevede tanımlanıyor. Biyobozunur ve kompostlanabilir malzemeler belirli kriterlere göre sınıflandırılıyor ve kullanım alanlarına göre yönlendiriliyor. Özellikle organik atıklarla birlikte toplanabilen ambalajlar, gıda ile temas eden ürünler ve geri dönüşümün zor olduğu alanlarda biyoplastik çözümler teşvik ediliyor. Bu yaklaşım sayesinde hem çevresel etkiler azaltılıyor hem de döngüsel ekonomi hedefleri destekleniyor. 

Biyobozunur ve kompostlanabilir ambalajların ne anlama geldiğini belirleyen EN 13432 standardı ise bu süreçte önemli bir referans noktası olarak öne çıkıyor. Türkiye’de petrol bazlı plastikler, oksobozunur plastikler ve bu standarda uygun gerçek biyobozunur malzemelerin net bir şekilde birbirinden ayrılması gerekiyor. Burada temel fark, malzemenin uygun koşullar altında tamamen doğaya geri dönebilme özelliği gösteriyor olması. Bu nedenle düzenlemeye uyumlu ve sertifikalı biyoplastiklerin ayrı bir kategori olarak ele alınması ve yerli üretimi destekleyecek teşviklerin geliştirilmesi büyük önem taşıyor.

“Sunar NP olarak, yerli üretimi ve ekonomik sürdürülebilirliği destekliyoruz”

Türkiye, nişasta bazlı hammaddeleri ve güçlü üretim altyapısıyla biyoplastik alanında önemli bir potansiyele sahip. Sunar Yatırım bünyesinde faaliyet gösteren Sunar NP, 2014 yılında başlattığı Ar-Ge çalışmalarıyla Türkiye’de nişasta bazlı biyopolimer üretimini hayata geçiren ilk şirket. Konuya ilişkin değerlendirmede bulunan Mustafa Nuri Çomu, “Biyoplastik, plastik kullanımına sadece bir alternatif değil; doğru malzemenin geleceğe uyarlanmış halidir. Sunar NP olarak, doğaya geri dönebilen biyopolimerlerimizle çevresel etkiyi azaltırken, yerli üretimi ve ekonomik sürdürülebilirliği de destekliyoruz. Türkiye’de biyoplastiklerin doğru politikalarla teşvik edilmesi hem çevrenin korunmasına katkı sağlar hem de sanayide katma değer yaratır. Aynı zamanda ithal petrokimya bağımlılığını azaltır ve ülkemizi uluslararası alanda daha güçlü bir konuma taşır” ifadelerini kullandı.  Bu açıdan bakıldığında biyoplastikler, yalnızca çevresel değil; aynı zamanda ekonomik ve stratejik bir fırsat alanı olarak öne çıkıyor.

Yeni tek kullanımlık plastik düzenlemesi sanayide dönüşümü başlatıyor: “Doğru malzeme ayrımı yapılırsa biyoplastikler Türkiye için stratejik fırsat” yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

“Her plastik aynı değildir”

Geleneksel petrol türevi plastikler doğada yüzlerce yıl varlığını sürdürebilirken, oksobozunur plastikler parçalanma sürecinde mikroplastik oluşturarak ekosistem üzerinde kalıcı etkiler oluşturuyor. Günümüzde okyanuslarda biriken milyonlarca ton mikroplastik ve insanların haftalık ortalama plastik maruziyeti, sorunun ne kadar ciddi boyutlara ulaştığını açıkça gösteriyor. Buna karşın, nişasta temelli biyopolimerler gibi yeni nesil malzemeler uygun koşullar altında 90–180 gün içinde biyolojik olarak çözünebiliyor; mikroplastik oluşturmuyor ve yenilenebilir kaynaklardan elde edildikleri için karbon ayak izinin düşürülmesine katkı sağlıyor. Bu çerçevede sektör temsilcileri, plastik konusundaki tartışmaların artık petrol bazlı plastikler, oksobozunur plastikler ve biyoplastikler arasındaki farklar üzerinden ele alınması gerektiğine dikkat çekiyor.

“Aynı sepete konması teknik bir hata”

Biyobozunur malzemelerin petrol bazlı plastiklerle aynı sepete konmasını ‘teknik bir hata’ olarak değerlendiren Çomu, konuya ilişkin değerlendirmesinde şu ifadeleri kullandı: “Planlanan yeni yönetmelik, çevresel etkilerin azaltılması açısından oldukça önemli ve yerinde bir adımdır. Çevresel etki profilleri farklı olan malzemelerin aynı kapsamda değerlendirilmesi, bazı teknolojik çözümlerin gelişimini sınırlayabilir. Biyoplastikler, petrol bazlı tek kullanımlık plastiklerin yerine geçebilecek en güçlü ve en çevre dostu alternatiflerden biridir.”

Avrupa yaklaşımı: ayrıştır, teşvik et

Avrupa Birliği’nde yürürlüğe giren Packaging and Packaging Waste Regulation ile biyoplastikler ilk kez net bir yasal çerçevede tanımlanıyor. Biyobozunur ve kompostlanabilir malzemeler belirli kriterlere göre sınıflandırılıyor ve kullanım alanlarına göre yönlendiriliyor. Özellikle organik atıklarla birlikte toplanabilen ambalajlar, gıda ile temas eden ürünler ve geri dönüşümün zor olduğu alanlarda biyoplastik çözümler teşvik ediliyor. Bu yaklaşım sayesinde hem çevresel etkiler azaltılıyor hem de döngüsel ekonomi hedefleri destekleniyor. 

Biyobozunur ve kompostlanabilir ambalajların ne anlama geldiğini belirleyen EN 13432 standardı ise bu süreçte önemli bir referans noktası olarak öne çıkıyor. Türkiye’de petrol bazlı plastikler, oksobozunur plastikler ve bu standarda uygun gerçek biyobozunur malzemelerin net bir şekilde birbirinden ayrılması gerekiyor. Burada temel fark, malzemenin uygun koşullar altında tamamen doğaya geri dönebilme özelliği gösteriyor olması. Bu nedenle düzenlemeye uyumlu ve sertifikalı biyoplastiklerin ayrı bir kategori olarak ele alınması ve yerli üretimi destekleyecek teşviklerin geliştirilmesi büyük önem taşıyor.

“Sunar NP olarak, yerli üretimi ve ekonomik sürdürülebilirliği destekliyoruz”

Türkiye, nişasta bazlı hammaddeleri ve güçlü üretim altyapısıyla biyoplastik alanında önemli bir potansiyele sahip. Sunar Yatırım bünyesinde faaliyet gösteren Sunar NP, 2014 yılında başlattığı Ar-Ge çalışmalarıyla Türkiye’de nişasta bazlı biyopolimer üretimini hayata geçiren ilk şirket. Konuya ilişkin değerlendirmede bulunan Mustafa Nuri Çomu, “Biyoplastik, plastik kullanımına sadece bir alternatif değil; doğru malzemenin geleceğe uyarlanmış halidir. Sunar NP olarak, doğaya geri dönebilen biyopolimerlerimizle çevresel etkiyi azaltırken, yerli üretimi ve ekonomik sürdürülebilirliği de destekliyoruz. Türkiye’de biyoplastiklerin doğru politikalarla teşvik edilmesi hem çevrenin korunmasına katkı sağlar hem de sanayide katma değer yaratır. Aynı zamanda ithal petrokimya bağımlılığını azaltır ve ülkemizi uluslararası alanda daha güçlü bir konuma taşır” ifadelerini kullandı.  Bu açıdan bakıldığında biyoplastikler, yalnızca çevresel değil; aynı zamanda ekonomik ve stratejik bir fırsat alanı olarak öne çıkıyor.

“Doğru regülasyon ile Türkiye lider konumda olabilir”

Planlanan yeni yönetmelik, çevresel etkileri azaltma açısından önemli bir adım olsa da malzemeler arasındaki ayrım konusunda geliştirilmeye açık görünüyor. Özellikle petrol bazlı tek kullanımlık plastiklerle, çevresel etkileri farklı olan biyoplastiklerin aynı kapsamda değerlendirilmesi, sürdürülebilir alternatiflerin önünü kesme riski taşır. Sunar NP, biyoplastiklerin GEKAP’tan ayrıştırılarak özel regülasyon ve teşviklerle desteklenmesini öncelikli bir strateji olarak ortaya koyuyor. Bu yaklaşım, çevresel sorumluluk ve ekonomik sürdürülebilirliği bir arada sağlayarak Türkiye’nin küresel biyoplastik pazarındaki rekabet gücünü artırıyor. Çomu konuya ilişkin açıklamasını şu sözlerle tamamladı, “Türkiye’nin COP31 sürecinde çevre ve sürdürülebilirlik alanında atacağı adımlar uluslararası ölçekte büyük önem taşıyor. Biyoplastiklerin doğru şekilde tanımlandığı ve desteklendiği bir düzenleme çerçevesi, ülkemizi bu alanda öncü konuma taşıyabilir. Bu sürecin, tüm paydaşların katkısıyla birlikte şekillendirilmesi gerektiğine inanıyoruz.”

Sektörde öne çıkan görüş ise oldukça net; sorunun kendisi plastik değil, yanlış malzeme tercihidir. Biyoplastikler, petrol bazlı tek kullanımlık plastiklere kıyasla daha temiz ve güçlü bir alternatif olarak görülürken, doğru malzemenin doğru yerde kullanılması durumunda hem çevrenin korunabileceği hem de sanayinin gelişebileceği vurgulanıyor.

Yeni tek kullanımlık plastik düzenlemesi sanayide dönüşümü başlatıyor: “Doğru malzeme ayrımı yapılırsa biyoplastikler Türkiye için stratejik fırsat” yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

Nilüfer Belediyesi tarafından düzenlenen “Depoda Sanat Var” etkinliğinde, sanatçı Burcu Güven yürütücülüğünde “Şeffaf Katmanlar Atölyesi” gerçekleştirildi.

Pancar Deposu’nda gerçekleşen atölyede, gündelik hayatta sıkça kullanılan ofis malzemelerinin sanatsal bir ifade araca dönüşme olanakları ele alındı. Burcu Güven eşliğinde çalışmalar yapan katılımcılar; geçirgenlik, iz, tekrar ve dönüşüm kavramları üzerine yoğunlaştı. Şeffaf bant ve mürekkep kullanılarak yapılan çalışmalarda, malzemelerin sınırları zorlanarak katmanlı dokular elde edildi. Katılımcılar bu süreçte hem teorik bir tartışma ortamı buldu hem de malzemeyle doğrudan ilişki kurarak kendi üretimlerini gerçekleştirdi.

Pancar Deposu’nda gündelik malzemeler sanata dönüştü yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

Lüleburgaz Belediyesi’nin her gün binlerce metreküp atık suyun arıtıldığı Biyolojik Atık Su Arıtma Tesisi’nden çıkan ıslak mendil, bez, plastik gibi malzemeler kanalizasyon hatlarının tıkanmasını yanı sıra zaman ve iş kayıplarına da neden oluyor.

7/24 hizmet veren Lüleburgaz Belediyesi Biyolojik Atık Su Arıtma Tesisi, günde binlerce metreküp suyu çeşitli işlemler sonucunda arıtarak Ergene’ye temiz bir şekilde deşarj yapıyor.

TIKANMA, KOKU VE TAŞMALARA SEBEP OLUYOR

Kanalizasyon hatlarına atılan ancak biyolojik olarak parçalanmayan ıslak mendil, bez, plastik gibi malzemeler ise hatlarda tıkanma, koku ve taşmalara sebep oluyor, yağışlı havalarda su baskınlarına neden oluyor.

Atık Su Arıtma Tesisi’ne gelen bu malzemeler tesis ekipmanlarına da zarar vererek atık su arıtmadaki verimliliği düşürüyor.

TESİSTEKİ POMPALARA ZARAR VERİYOR!

Tesis sorumlusu Hüseyin Akdeniz; “Vatandaşlardan özellikler istirhamımız evlerde kullanmış oldukları ıslak mendil, tuvalet kağıdı, bebek bezleri gibi iplikli ve pamuksu malzemelerin tuvalet ve banyo giderlerine atılmaması. Özellikler bez, çocuk bezi gibi ipliksi atıklar, pamuk gibi materyaller tuvalet ve banyo giderlerine atıldığında nihai olarak tesisimize ulaşmaktadır. Bu durum tabi ana hatların tıkanmasına neden oluyor. Tesisteki makinelerimize pompalarımıza zarar veriyor. Bu problemlerle karşılaşıyoruz. Mutfakta kullanılan tel, mutfak bezi bile tuvalet ve banyo giderlerine atılıp tesisimize gelmekte” dedi.

LAVABO, TUVALET VE RÖGARLAR ÇÖP KUTUSU DEĞİL!

Uzmanlar, ıslak mendil, kulak temizleme çubuğu, bez, plastik ve çöp gibi malzemelerin lavabo, tuvalet ve rögarlara atılmaması yönünde uyarıda bulunarak bu gibi durumların yağışlı havalarda sel baskınlarını tetiklemekte, kanalizasyon sistemini çalışamaz hale getirmekte ve atık suyun çevreye yayılması riskini artırmakta olduğunu belirtiyor.

Lüleburgaz Belediyesi’nden ‘katı atıklar tuvalete atılmamalı’ uyarısı yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

Bu hizmetlerin yanı sıra gelecek nesillere bırakacağımız ülkemiz ve dünyanın daha yaşanabilir olması gayretiyle ‘Atma Dönüştür’ atölye çalışmaları yapılıyor. Atölyelerde Anne Şehir Merkezi katılımcıları tarafından evlerde bulunan şişeler, kavanozlar, kâğıtlar ve diğer atık materyaller tekrar dönüştürülerek süs eşyası olarak değerlendiriliyor.

‘EVDEN ÇIKMAMIZ İÇİN BİR SEBEP OLDU’

Gölcük Anne Şehir Merkezi Günebakan katılımcılarından Emine Okutan, 3 aydır atölyelere katıldığını belirterek Büyükşehir Belediyesi’nin kurslarına ailece geldiklerini söyledi. Kurslardan memnuniyetini dile getiren Okutan, “Bu kurslara gelerek bildiklerimizi pekiştirdik, hafızamıza yeni bilgiler ekleyerek bilgi dağarcığımızı büyüttük. Bu kurslar bize hem aktivite oldu, hem de evden çıkmamız için bir sebep oldu. Biz ev hanımlarının yemek yapmak, bulaşık yıkamak gibi belli bir rutini var. Ev oturmalarını da sevmediğim için bu tür aktivitelerde bir şeyler yapabilmek benim hoşuma gidiyor. Büyükşehir Belediyesine bu hizmetlerden dolayı teşekkür ederiz” şeklinde konuştu. 

‘GELİR KAPISI ELDE ETTİM’

Katılımcılardan Melek Cankurt ise Anne Şehir Merkezi’nde hem spora hem el sanatları atölyesine geldiğini ifade ederek, “Ben burada atölyeye katılırken çocuğum da buradaki okul öncesi eğitim sınıfında. O da orada çok eğlenceli vakit geçiriyor. O mutlu, ben de mutluyum. Ben mutluyum, eşim mutlu. Atma dönüştür atölyelerine katılıyorum. Onlarla gelir kapısı elde ettim. Burada öğreniyorum, evde yapıyorum ve çevreme satıyorum. Emeği geçen herkese çok teşekkür ederim” ifadesini kullandı.

‘ATACAĞIMIZ MALZEMELERİ DEĞERLENDİRİYORUZ’

Safiye Gültekinler, emekli olduktan sonra Anne Şehir Merkezi’nde sosyal aktivitelere katılmaya başladığını kaydederek, “Burada çok güzel zaman geçiriyoruz. Zamanımı daha güzel değerlendirdiğimi düşünüyorum. Evimizde belki atacağımız atık materyallerin dönüşümü ile evimizin en güzel köşelerine asıyoruz“ dedi.

‘KURSLARDAN ÇOK MEMNUNUM’

Bu atölyelerin sayesinde sosyalleşerek çevre edindiğini belirten Hülya Aydın da, “Büyükşehir’in açtığı bu kurslardan çok memnunum. Yeni arkadaşlar edindim. Burası bana çok iyi geldi” sözleriyle duygularını aktardı. Kocaeli Büyükşehir Belediyesinin kadın, aile ve çocuklara yönelik sunduğu fiziksel aktivite, eğitim, danışmanlık, sosyal ve kültürel etkinliklerle ilgili 0 262 318 27 25 no.lu telefondan bilgi alınabilir ya da  https://annesehir.kocaeli.bel.tr/uyekayit linkinden başvuru yapılabilir.

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı

Anne Şehir’de atık malzemeler sanat eserine dönüşüyor yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.