Törende konuşan Başkan Tugay, İzmir İtfaiyesi’nin köklü tarihine ve afetler karşısındaki gücüne dikkat çekerek, “İzmir depremle, yangınla, sellerle sınandı ama hiçbir zaman çaresiz kalmadı. Çünkü güçlü bir itfaiye teşkilatına sahip. Afetler sadece anlık müdahaleyle değil, hazırlık ve eğitimle yönetilir. Yeni itfaiyecilerimiz de bu bilinçle yetişti.” dedi.

Başkan Tugay, itfaiyeciliğin yalnızca teknik bilgi değil, aynı zamanda yürek, karakter ve dayanışma gerektiren bir meslek olduğunu da vurguladı.

Göreve yeni başlayan itfaiyecilere seslenen Başkan Tugay, “Gecenin bir yarısı sirenle uyanmak, alevlere koşmak, hayat kurtarmak… Bu meslek riskli olduğu kadar onurludur. Sizler ailelerinizin kahramanıydınız, bugünden sonra İzmir’in kahramanlarısınız. Her zaman yanınızdayım” diye konuştu.

Başkan Tugay, itfaiyecilerin sahip olduğu imkânları artırmak ve mesleği daha iyi koşullarda yapmalarını sağlamak için çalışacaklarını da ifade etti.

YANGIN RİSKLERİ ARTIYOR: “BİLİMSEL EĞİTİMLERİN ÖNEMİ BÜYÜK”

Bu arada İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanı Yaşar Korkmaz da, iklim krizi nedeniyle artan orman ve kırsal yangınlarına dikkat çekerek disiplinli, bilimsel eğitimlerle güçlenen bir teşkilatın öneminin her geçen gün arttığını söyledi. Korkmaz, “İyi bir itfaiyeci sadece sahada değil; toplumsal duruşuyla da örnek olur” dedi.

Dönem birincisi İbrahim Bolat, eğitim sürecinin kendilerini fiziksel ve zihinsel olarak geliştirdiğini anlatırken, modern ekipmanlar ve gerçekçi tatbikat alanları sayesinde sahaya hazır hale geldiklerini belirtti.

Yemin töreni sonrasında dönem birincisine plaket çakma geleneği uygulanırken, Başkan Tugay sertifikasını takdim etti.

İtfaiyecilerin gerçekleştirdiği 10 ayrı tatbikat izleyicilerden tam not aldı.

İzmir’de 139 yeni itfaiyeci göreve başladı yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

Sayısız yangında, depremde, kazada, kurtarma çalışmalarında görev alan İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı ekipleri, İtfaiyecilik Haftası’nı kutluyor. Ateş savaşçıları için önemli olan bu tarihte, ömrünü mesleğe adayan Mümtaz Zarplı’nın mücadelesi dikkat çekiyor. İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı bünyesinde görevli 55 yaşındaki Mümtaz Zarplı, 2007 yılında iş kazası geçirdi. Yangın söndürme tüpü eğitimi sırasında meydana gelen patlama nedeniyle iki bacağını birden kaybeden evli ve 2 çocuk babası Mümtaz Zarplı, bir yıl boyunca tedavi gördü. İki bacağına elektronik protez takılan Zarplı, ailesinin, sevenlerinin ve İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin verdiği destekle yeniden hayata tutundu. Malulen emekli olduktan sonra engelli kadrosuyla yeniden mesleğine dönen Mümtaz Zarplı, Güzelbahçe İtfaiye Grubu santralinde görev yapıyor. Gelen ihbarları değerlendiren, ekipleri olay yerine yönlendiren Zarplı, bacaklarını kaybetmesine rağmen mesleğinden hiç kopmadı. 

“Zorluk yaşayan itfaiyeciler mesleğine sarılıyor”
Fiziki olarak görevinden hiç emekli olmadığını, sadece görev yerinin değiştiğini vurgulayan Zarplı, tüm zorluklara rağmen hayata tutunmak için verdiği mücadeleden vazgeçmediğini söyledi. Bunun kendisine özel bir durum olduğunu düşünmediğini aktaran Zarplı, “Herhangi bir zorluk yaşayan bir itfaiyeci arkadaşıma dönüp bakıyorsunuz yine dört elle mesleğine sarılıyor. Çünkü işimizin böyle motive eden bir yanı var. İşin doğasından kaynaklı insana uzanmak, insana yardım etmek söz konusu ve ondan alınan haz ile alakalı bir durum. 
İnsana dokunabilmenin hazzını alan birinin, o duygudan bir daha kolay kolay vazgeçebileceğini düşünmüyorum” dedi.  

“Mesleğime hiç küsmedim”
Derin bir sevgiyle bağlı olduğu mesleğine hiç küsmediğini belirten Mümtaz Zarplı, şunları söyledi: “İnsan kendini sorguluyor. Böyle olmayabilir miydi? Ne yapabilirdim? Ama bir yerden sonra durumu kabullenip, bundan sonra yapacaklarınıza odaklanıyorsunuz. Mantıklı olan, akılcı olan bıraktığımız yerden devam etmek. Burası bir aile. Buradan kopmak kolay değil. Çünkü o birliktelik duygusunu bir kez edindiyseniz, aidiyet duygusunu bir kez edindiyseniz, ondan vazgeçmek istemezsiniz. Herkesin böyle bir duyguyu tatmasını isterim.”

“İnsanın içinde hep bir özlem var”
Bu yıl çok fazla yangın çıktığını, ekip arkadaşları gibi mücadele etmek için sahada olmayı çok istediğini dile getiren Mümtaz Zarplı, “İnsanın içinde hep bir özlem var. Hep olay yerinde olup müdahale etmek istiyorsunuz. Hele hele sözünü ettiğimiz konu orman yangınları olduğu zaman, bırakın itfaiyecileri, sivil yurttaşları da derinden üzen bir konu. Herkes elinden geleni yapmak istiyor” diye konuştu. Ayrıca mesleğe yeni başlayan itfaiye memurları için örnek bir insan olarak görülen Zarplı, “Yeni gelen itfaiye memurları ile güzel ilişkiler kuruyoruz. Gençler bir şeyler öğrenmek istiyor. En küçük ayrıntıdan bir şeyler çıkarmaya çalışıyorlar. O nedenle gençlerden çok umutluyum. Onlar için bir nebze iyi bir örnek olabiliyorsam ne mutlu bana” ifadelerini kullandı. 

Teşkilata “vazife malulü” kavramını kazandırdı
Zarplı yalnızca hayata, mesleğine tutunmak için savaşmadı. Aynı zamanda itfaiye teşkilatının çok önemli bir kazanım elde etmesini de sağladı. Verdiği mücadelenin ardından devletin kendisine “vazife malulü” unvanını verdiğini belirten Zarplı, şunları söyledi: 
“Bu önemli bir vasıf. Devletin herhangi bir kurumunda ayrım olmaksızın hizmet vermiş bütün personeli malul duruma düştüğü zaman, vazife malulü sıfatı ile onurlandırması bence çok şık bir durum. Bunu değerli buluyorum. Bu konuda bir ilk. Daha önceki örneklere bakıldığında hayatını kaybeden, şehit olan arkadaşlarımız var. Yaralanan arkadaşlarımız var. Vazife malulü sıfatına erişen ilk itfaiyeciyim.” 

“Sahadan asla kopmazdım”
Yaşanan talihsiz kazanın ardından verdiği tüm mücadelenin normal olduğunu düşündüğünü söyleyen Zarplı, “Çevremdeki insanlar çok mücadeleci olduğumu söylüyor. Herkesin üzüldüğü bir kaza yaşandı. Arkasından tekrar hayata tutunmak önemli. Ailem, çocuklarım var. Her şeyi eskisi gibi yönetebilmek, yürütebilmek, hayatınızı idame ettirmek, iş yerinizde de bazı şeylerden geri kalmamak, görevlerinize devam edebilmek çoğu insan için bir örnek teşkil ediyor. Bu konuda övgü alıyorum ama özel olarak bir şey yapmadım. Olması gerekeni yapıyorum. 
Mesleğe yeni başlayacak arkadaşlarımın kendilerine ‘Ben bu mesleği seviyor muyum veya sevebilir miyim’ diye sorması gerekiyor. Seviyorlarsa sonuna kadar gitsinler, sevmiyorlarsa hiç başlamasınlar. Çünkü sevilen bir işte başarı elde edilir. Ayrıca bu işin zorlukları çok fazla. 24 saat boyunca ailenizden ayrı kalıyorsunuz. Afetlerde, büyük orman yangınlarında günlerce eve gidemediğiniz zamanlar oluyor. Bu herkesin kabul edebileceği bir durum değil. Sahada aktif olarak çalışmayı çok özlüyorum. Eğer böyle bir durum yaşanmasaydı, sahadan asla kopmazdım. Bunun ihtimali bile yok. Mesleğimi çok seviyorum” dedi. 

“Ondan güç alıyoruz”
Zarplı’nın meslektaşları da kendisinden çok şey öğrendiklerini söyledi. 15 yıldır itfaiyede görev yapan itfaiye çavuşu Emrah Çeker, “Bize çok faydası oluyor. Dağcılık alanında tecrübeli. Bize bu alandaki deneyimlerini aktarıyor. Çok güçlü bir karakteri var. Umutsuzluğa kapıldığımız zaman ondan güç alıyoruz” dedi.

“Tecrübeleri bize yol gösteriyor”
13 yıllık itfaiye personeli Hasan Cengiz Güneş ise 5 yıldır birlikte çalıştıkları Mümtaz Zarplı’yı birçok yönden örnek aldıklarını ifade ederek, “Mesleki deneyimlerini bize aktarıyor. Bu bizim için büyük bir nimet. Onun biriktirdiği tecrübeler bize yol gösteriyor. İyi ki var ve iyi ki bizimle. Bizim için büyük bir şans. Onunla çalıştığımız için çok mutluyuz” ifadelerini kullandı.  
İtfaiyeye yeni başlayacak Serkan Yılmaz da “Yapacağımız iş riskli ve dikkat gerektiren bir alan. O nedenle Mümtaz ağabeyi ilk gördüğüm zaman biraz endişelendim. Ama onun tecrübelerinin bizi besleyeceğine inanıyorum. Olaya gitmeden önce kendi can güvenliğimizi sağlamamız için bizi uyarıyor. Çünkü biz kendi can güvenliğimizi sağlayamazsak kimseye yardımcı olamayız” diye konuştu.  

Engelli itfaiyeci çok sevdiği mesleğinden hiç kopmadı yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

Ankara Keçiören’de bir apartman dairesindeki yangına müdahale ettiği sırada dumandan zehirlenerek hayatını kaybeden Ankara Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı’nda görevli 24 yaşındaki Fahrican Yavaş için memleketi İzmir’de cenaze töreni düzenlendi. Torbalı Hacı Mümin Mesci Camii’de düzenlenen törene genç itfaiyecinin ailesi ve yakınlarının yanı sıra İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Tunç Soyer, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş, ilçe belediye başkanları ile meslektaşları katıldı.

“Daha çok gençsin”
Başkan Tunç Soyer ile Mansur Yavaş, Fahrican Yavaş’ın babası Vahdettin Yavaş ile annesi Nedret Yavaş’a başsağlığı diledi. Öğle namazını müteakip kılınan cenaze namazının ardından Fahrican Yavaş’ın naaşı meslektaşlarının omuzlarında cenaze aracına taşındı. Oğlunun tabutuna dokunan anne Nedret Yavaş, “Daha çok gençsin. Senin düğününü yapacaktık. Beni bırakıp nereye gidiyorsun” diyerek gözyaşı döktü. Yavaş, Torbalı Eğerci Mezarlığı’nda toprağa verildi.

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı

Şehit İtfaiyeci Fahrican Yavaş’a Duygusal Veda yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

İzmir Büyükşehir Belediyesi itfaiye teşkilatında uzun yıllar çalıştıktan sonra emekli olan Mehmet Çöpten ve Muhlis Felek, İtfaiye Haftası nedeniyle meslektaşlarıyla buluştu. Yıllarını bu mesleğe veren, tehlikeli olduğu kadar yoğun ve zor günler geçiren ateş savaşçılarının gönlü hala bu meslek için atıyor. 40 yılı aşkın bir süre itfaiyeci olarak ter döken her iki ismin buluştuğu ortak nokta ise bu mesleği her şeyden çok sevmeleri. O nedenle dünyaya bir kez daha gelseler, yine itfaiyeci olmak istediklerini söylüyor.

“Biz herkesten dua alırdık”

Mesleğini 45 yıl boyunca sürdüren 94 yaşındaki Mehmet Çöpten, o günleri hala net şekilde hatırlıyor. 1954 yılında ilk kez itfaiyede işe başladığında önce bulaşık yıkadığını, aşçı yardımcılığı yaptığını, yemek dağıttığını söyleyen Mehmet Çöpten, bir yandan bunları yaparken diğer yandan ise kenti öğrendiğini belirtti. İtfaiyecilik mesleğine sevgisini “Dünyaya bir kez daha gelsem yine itfaiyeci olurdum” sözleri ile anlatan Çöpten, “Dua alan bir meslek. Biz çalışırken herkesten dua alırdık. Bir yangına gidip evi, iş yerini söndürene kadar kimseyi oraya sokmazdık. Yangını kontrol altına aldıktan sonra ev sahibini içeri alır eşyalarının tam olup olmadığına bakmalarını isterdik.  İnsanlar bizim çalışmalarımızdan sonra çikolata alıp teşekkür etmeye gelirdi” dedi.

“Bu mesleği çok sevdim”

Çok yoğun çalıştıkları için ikiz çocuklarının doğumuna yetişemediğini bunun da kendisini çok üzdüğünü vurgulayan Çöpten, şunları söyledi: “Kentin güvenliği elbette çok önemli. Biz de kritik bir yerde çalışıyoruz. O zaman bir şey diyemedim ama içim yanmıştı. O eziyetleri çektim fakat bu mesleği çok sevdim. İtfaiyecilik dua alan bir meslek. İnsanlar bize ‘Allah sizi kazadan beladan korusun’ diyor. Bu da sizi zenginleştiriyor.”

“Aklımda itfaiyede çalışmak yoktu”

İzmir İtfaiyesi’ne 1968 yılında giren Muhlis Felek ise tam 41 yıl 9 ay kurum çatısı altında ter döktü. 78 yaşındaki Muhlis Felek işe başladığı 2 Nisan 1968 tarihini yıllar geçse de hiç unutmadı. Bu tarihin hayatının dönüm noktası olduğunu söyleyen Felek, itfaiye teşkilatı ile yollarının kesişmesini şu sözlerle anlattı: “İzmir’de askerlik yapıyordum. Askerlik bitince birkaç ay inşaatlarda çalışıp memleketim Kars’a dönecektim. Bir yakınım itfaiyede eleman alımı olduğunu söyledi. Ancak ben memleketime dönme niyetindeydim. Yakınlarım ısrar edince geldim itfaiyeye, dilekçe verdim. Bir hafta sonra sınava girmem için gelmem gerektiğini söylediler. Geldim, yaklaşık 60 kişi sınava girdik. Sınavdan bir hafta sonra gelip kazananların listesine baktık. Listede ben de vardım. Tüm işlemleri tamamladıktan sonra iş başı yaptım. 41 yıl, 9 ay hizmet verdik. Çok huzurlu, çok mutlu bir çalışma ortamım oldu.”

“Hiçbir mesleğe benzemiyor”

Önce çavuş sonra kadrolu amirlik görevlerini üstlenen Felek, “Hiç aklında yokken itfaiyeciliğe başladım ve çok sevdim. Bu işi çok sevdim. Sel baskını, deprem, yangın… Herhangi bir göreve gittiğimizde çalışma tamamlandığında insanlar ‘Allah razı olsun sizden. Siz alnından öpülesi insanlarsınız. Çok iyisiniz’ derlerdi. İtfaiyeciler hep böyle dua alıyor. Bizi kurtardınız, canımızı kurtardınız’ diyorlar. Biz de çok insanı kurtardık. 1995 yılında yaşanan sel felaketini hiç unutamıyorum. Bir göreve gittiğimiz zaman can kurtarmaya odaklanıyorsun. Sel baskınlarında insanları sırtımıza alıp çıkarıyorduk. Çok kutsal bir görev. Hiçbir mesleğe benzemiyor. Hayat kurtarıyorsun. Dünyaya bir kez daha gelsem, yine itfaiyeci olurdum. İtfaiye teşkilatı dualı bir ocak. Kutsal bir ocak. Kesinlikle hiçbir mesleğe benzemiyor” dedi.

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı

“Dünyaya Bir Kez Daha Gelsem Yine İtfaiyeci Olurdum” yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı’nda görevli 11 yıllık itfaiye personeli Pelin Parlak, depremin vurduğu Hatay Antakya’da görev aldı. Afetin hemen ardından bölgeye giden ilk arama kurtarma ekibindeki iki kadın personelden biri olan 31 yaşındaki Parlak, 8 günlük görev süresini gözyaşları içinde anlattı. Tanık oldukları karşısında duygu dolu anlar yaşayan, o anları kelimelere dökmekte zorlanan Parlak, “Oraya giden ve gelen insanların bir daha aynı kişi olacağını düşünmüyorum. Duygusal anlamda çok farklı şeyler yaşadık. Ben artık aynı Pelin değilim” dedi.

Enkazda depremzedelere ulaştılar
3,5 yaşında bir kız çocuğu annesi olan Pelin Parlak, “Bölgeye gittiğimizde hemen arama kurtarma çalışmalarına başladık. En ufak ses alınan yerde çalışmalarımız yoğunlaştı. Amacımız birilerini enkaz altından canlı kurtarmaktı. Birine daha dokunabilmek, birinin sesini duyup ona yardımcı olmaktı derdimiz. Enkalardan ulaşıp sağ salim çıkardıklarımız da oldu” diye konuştu.

“Hepimiz elimizden geleni yaptık”
Çok zor anlar yaşadıklarını anlatan Parlak, “Sürekli artçı depremler yaşanıyordu, ikinci büyük depremi orada yaşadık. Riskli bir ortamdı. Çalışırken tedirgindik ama kendi güvenliğimizi sağlayıp olabildiğince hızlı şekilde enkaz altında kalanları çıkarmaya çalıştık. Hiç birimiz ‘Burada bana bir şey olur’ diye düşünmedi, herkes elinden geleni yaptı” dedi.

“Her şeye rağmen çalışmaya devam edeceğiz”
Antakya’da hayatı boyunca deneyimlemediği şeylere tanık olduğunu vurgulayan Pelin Parlak, şunları söyledi: “Hatay’da yaşadıklarımız, tanık olduğumuz felaketin ardından İzmir’e döndüğüm zaman kaygı yaşamaya başladığımı fark ettim. Kızım var, onun için de endişelenmeye başladım. Her şeye rağmen çalışmaya devam edeceğiz. Biz şimdi ekip olarak yapabileceklerimize, olası depremlerde daha çok insana yardımcı olabilmek adına profesyonelleşmek için almamız gereken eğitimlere odaklandık.”

“Enkazın altından hep birlikte kalkacağız”
Yaşadıklarını anlatırken sık sık duygulanan Parlak, “Hatay’da insanlar enkazların başında ateş yakarak, yakınlarını bekliyorlardı. Enkaz atında kalan yakınlarının kurtarılmasını bekleyenler bizden daha metanetliydi. Bize çok yardımcı oldular. Gerçekten hepimiz insanüstü bir çaba gösterdik ama keşke daha fazlasını yapabilseydik. Birine daha müdahale etmek, birinin hayatını daha değiştirmek için keşke benden iki tane olsaydı dedim. İzmir depremin ardından bu kadar büyük çaplı ilk görev aldığım afetti. O nedenle ayrı bir noktada. Orada birçok insana dokunma fırsatı buldum. Oradaki insanların neler yaşadıklarına tanık olduğunuzda, normal hayat akışı içerisinde bir şeyleri devam ettiremiyorsunuz. Etmemeli de belki. Enkazın altından hep birlikte kalkacağız” dedi.

Depremin ardından İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı’ndan yaklaşık 300 personel bölgede görev aldı. İtfaiye ekiplerinin bir kısmı hala görevde.

Kaynak: (BYZHA) – Beyaz Haber Ajansı

Depremde görevli kadın itfaiyeci gözyaşları içinde anlattı: “Ben artık aynı Pelin değilim” yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

İzmir Büyükşehir Belediyesi, depremin vurduğu kentlerde yaraları sarmaya devam ederken yıkılan şehirlerde sahipsiz kalan canlara da sahip çıkıyor. İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı’nda görevli itfaiye eri Serdar Bıçakçı ile eşi Cansu Bıçakçı da deprem bolgesinden gelen bir köpeğe evinin kapılarını açtı. İzmir’de 2020 yılında meydana gelen depremden etkilenen Bıçakçı çifti, Gaziantep’te enkazdan kurtarılan 2 buçuk aylık köpeği sahiplendi. Minik yavruya, Ateş adı verildi.   

Ekipler sahip çıktı
Daha önce hayvan sahiplenmek istediklerini ancak buna cesaret edemediklerini söyleyen Serdar Bıçakçı, “Deprem hepimizi derinden etkiledi. İnsanların yanı sıra küçük canlıların da orada mahsur kaldığını gördük. İnsanlar can telaşından bu canlıları unuttu” dedi. Büyük yıkımın yaşandığı Gaziantep’te evsiz ve sahipsiz kalan Ateş’i sahiplenen Bıçakçı, “Köpek sahiplenmek istediğimi duyan arkadaşlarım, Ateş’i İzmir’e getirdi. Buraya geldikten sonra İzmir Büyükşehir Belediyesi Veteriner İşleri Şube Müdürlüğü tarafından tüm bakımı yapıldı” dedi.

“Canlarımızı sahiplenin”
Ateş’i 4 yaşındaki oğlu Sercan Bıçakçı’nın da inanılmaz şekilde sahiplendiğini ifade eden Serdar Bıçakçı, “Oğlum her gün kreşe gittiğinde öğretmenine anlatıyormuş. Depremden misafirimiz geldi diyormuş. Her sabah okula gitmeden ve okuldan döndüğünde onunla yakından ilgileniyor. Ateş sadece bizim değil tüm mahalledeki insanların ilgisini çekti. Burada arkadaşlarımız çok sevdi. Deprem bölgesinden geldiği için daha hassas davranıyor herkes” diye konuştu. Bıçakçı, Pako Sokak Hayvanları Sosyal Yaşam Kampüsü’nde de birçok canın bulunduğunu ve bunların sahiplenilmesinin önemli olduğunu vurguladı.

“Ateş gelince kendimizi çok iyi hissettik”
Cansu Bıçakçı ise çok heyecanlı olduklarını vurgulayarak, “Hayvanları çok seviyorum ama evde hayvan besleme konusuna pek sıcak bakmıyordum. Ama Ateş gelince kendimizi çok iyi hissettik. İyi ki bizimle. Bize şans getireceğine inanıyoruz. Çok mutluyuz” diye konuştu.

Kaynak: (BYZHA) – Beyaz Haber Ajansı

İzmirli itfaiyeci deprem bölgesinden gelen köpeğe yuvasını açtı yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.