7 kişilik bir film ekibi!

Almanya- Gürcistan yapımı “Gondola” filminin gösteriminden sonra yönetmen Veit Helmer, seyircilerin sorularını cevapladı. 

Gürcistan dağlarının masalsı atmosferinde iki genç kadının aralarında kurulan bağı, diyalogsuz olarak anlatan filmle ilgili ilk soru da buradan geldi. Yönetmen, bu fikri Alfred Hitchcock’tan aldığını söyledi: “Hitchcock ile ilgili bir kitapta diyalogsuz filmin nasıl yapılacağına dair bir bölüm vardı; oradan etkilendim. Ayrıca sesi ve sesin doğru kullanımını çok seviyorum. Eğer bir filmde diyalog kullanırsanız sesin çok fazla önüne geçiyor. Diyalog olmayınca ses için geniş bir alan kalıyor”

Gürcistan’da ve gondola’da (teleferik) geçen bir film fikrinin, önceki filmde Azerbaycan’da yaşadıkları sorunlar sebebiyle Gürcistan’a geçtiklerinde belirdiğini dile getiren yönetmen, şunları söyledi: “Gürcistan’da filmi tamamladığımızda ekip, ‘lütfen tekrar gelin ve bir daha film çekin’, dedi. Yapımcılardan biri de kendi köyünde çok gondolalar olduğunu söyleyip bunları filmde kullanmamı önerdi. Gondolalar ile çalışmaksa oldukça zor; çünkü sadece bir kabin var. Görüntü yönetmeni ile çekimden önce ‘iki gondolun gidip gelişini nasıl gösterebiliriz, diye düşündük. Ekibin bir kısmı ‘asla başaramazsınız’ bile dedi. Limitli bir bütçemiz olduğu için bir kısmını görsel efekt kullanarak yaptık. Aslına bakarsanız filmin senaristi, yönetmeni, yapımcısı, ses tasarımcısı ve ekip için kamyonu kullanan kişiydim! Toplam 7 kişi ile bu filmi çektik” 

“Hep çocukları duymayı ve anlamayı denedik”

6 Şubat 2023’te yaşanan depremin ardından Nedim Buğral, bir grup gönüllüyle Hatay’ın farklı noktalarında oyun alanları kurdu. “Hayal Gücü Oyun Parkı (HOP)” adı verilen ve II. Dünya Savaşı sonrasında Avrupa’da geliştirilen “esnek oyun alanı” yaklaşımından ilham alan proje, çocukların, çevrelerinde kolayca bulabilecekleri atık malzemeleri, oyuncaklara dönüştürmeleri fikrine dayanıyor. Depremden yalnızca iki hafta sonra çadır alanlarında başlayan bu kolektif iyileşme süreci, iki yılı aşkın bir süredir, konteyner kentlerde devam ediyor. Oyun aracılığıyla hayata tutunan çocukların dünyasını, dayanışmanın önemini ve hayal kurmanın dönüştürücü etkisini anlatan filmin yönetmeni Jale İncekol ve Nedim Buğral, gösterimden sonra soruları cevapladı. 

Depremden iki ay sonra Nedim Buğral’ın kurduğu derneğin gönüllüsü olarak Hatay’a gittiğinde şahit oldukları üzerine belgesele karar verdiğini dile getiren İncekol; Hatay’da gördüklerini şöyle anlattı: “O dönemde çadır kentlerde yaşıyordu insanlar. Nedim’in asistanı olarak çalışmaya başladım. Çocukları HOP’a girerken ve HOP’tan çıktıktan sonra gözlemlediğimde çok büyük farklılıklar gördüm. Beş dakika önce kayıplarından bahseden birinin, beş dakika sonra çocuğuna HOP’ta yardım ederken gülümseyebildiğine şahit oldum. Nedim’le bir sene iletişimde kaldık, ben daha sonra film için geri döndüm. Nedim hâlâ Hatay’da, sahada. İnsanlar hâlâ konteyner kentlerde yaşamaya devam ediyor. Filmi 2024’te çekmiştik; çocuklar hâlâ o 21 metrekarenin içinde, o beton zeminde yaşamaya, büyümeye devam ediyor”

Çocuklarla, özellikle de büyük bir felaketin mağduru olmuş çocuklarla, çalışırken izledikleri yolun sorulması üzerine, “Hep çocukları duymayı ve anlamayı denedik” diyen Nedim Buğral ise  sözlerini şöyle sürdürdü: “Filmde kurgu olarak konuştuğumuz her şeyi biz play-workerlarla / (oyun çalışmalarıyla) yaptık. Bir duygu check-list’i yaptık. Çok farklı disiplinlerden sanatçılar, gönüllüler vardı. Akşamları oturup çocukların oyununu anlama meselesi üzerine çalıştık. Bu süreçte hep çocukları duymayı ve anlamayı denedik” 

Altın Portakal Galalarında Bugün Gürcistan’dan Masalsı Bir Öykü ve Deprem Yaralarını Oyunla Saran Çocuklar Vardı yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

Atatürk Kültür Merkezi (AKM) Perge salonundaki gösterimin ardından yönetmen Ömer Evre, yapımcı- yönetmen Biket İlhan, oyuncular Cemal Hünal, Devrim Nas, Hatice Tezcan seyircilerin sorularını cevapladı ve yakın görünse de bilinmeyen bir dünyanın üzerindeki perdeyi kaldırdı.  

Kıbrıs ve Türkiye arasındaki ilişkiyi, Türkiye’den adaya gelen bir senaristin, eski bir yasak aşka dair bulduğu izler üzerinden ele alan “Tuvaldeki Sır”ın yönetmeni Ömer Evre, “Türkiye’ye Kıbrıs’ı anlatmaya çalıştım” dedi. Filmin de bir “Kıbrıs” filmi olduğunu vurgulayan Evre; “Filmde Rum arkadaşlarımız da yer alıyor. Bu sadece Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti filmi değil Kıbrıs filmi” diye konuştu. 

Filmin hikâyesinin, Kıbrıs’ın Kraliçeleri adlı bir resim sergisini gezerken zihninde belirdiğini  dile getiren Evre, yapım aşamasında ise Biket İlhan’la çalıştıklarını belirtti ve bu beraberliğin hikâyesini şöyle anlattı: “10 yılın aşkın bir süre önce tanıştık Biket Hocamla. 10 yıldır hep yanımdaydı, destek verdi. Çünkü biz de Kıbrıs sinema sektörünü geliştirmeye çalışıyoruz ve Kıbrıs sinema sektörlerinde Biket İlhan’ın katkısı çok büyüktür. Sizin 90’larda yaşadığınız gelişimi biz henüz yaşıyoruz” 

Biket İlhan’sa yönetmenle tanışma ve film yapma süreçlerini şu sözlerle ifade etti: “Filmi izlerken Ömer’le tanıştığımız günü hatırladım. Filmi anlattı, çok heyecanlıydı. O an ne filmin konusunu biliyorum ne nerede çekeceğimi; hiçbir şey bilmiyorum. Ama ben bu çalışmanın içinde olmak istiyorum, dedim. Kıbrıs’ta olması apayrı heyecan verici oldu. Hele Lefke; orayı görmek benim için müthiş heyecan verici. Filmdeki evin sahipleriyle bir gün sabaha kadar sohbet ve birçok hikâye birikti. Sonra Lefke’yi dolaştım tek başıma. Tanımadığım insanlarla konuştum, her konuştuğum insanla yeni sırlar öğrendim”

Role hazırlık aşamalarından bahseden oyunculardan Cemal Hünal; “Benim için çok içsel bir süre; sadece benimle oynayacağım karakter arasında. Onun bir hazırlığı olabileceğine inanmıyorum” derken Hatice Tezcan, Kıbrıslı bir oyuncu olarak yaşadıklarını ve gözlemlerini şöyle paylaştı: “Ben, 90’larda gençliğini yaşamış biri olarak, Kıbrıs Adası’nda hayal bile etmenin kapalı olduğu bir dönemde büyüdüm. Güney’e gitmek imkansızdı, tek açılacağımız yer Türkiye’ydi, Avrupa bir hayaldi. Bu filmin hataları olabilir ama Kıbrıs’taki meslektaşlarımız açısından bir örnek teşkil etmesini ve hayal kurdurmak açısından bir mihenk taşı olmasını çok isterim. Çünkü çok yetenekli insanlar var fakat hayal edemiyoruz; nereye uçacağımızı hayal edemiyoruz” 

Günün diğer Özel Gösterim’i ise AKM Aspendos Salonu’ndaki “Cam Sehpa”ydı. Yönetmen Can Evrenol, görüntü yönetmeni Hakan Dinçkuyucu, yardımcı yönetmen Ladin Esen ve uygulayıcı yapımcı Batu Erol ile oyuncular Alper Kul, Özgür Emre Yıldırım, Ece Su Uçkan ve Elif Sevinç; gösterim sonrası söyleşiye katıldı. 

Henüz bebek sahibi olmuş bir çiftin içine sürüklendiği karanlık olaylar üzerinden günümüz Türkiye’sinden bir kara komedi örneği sunan “Cam Sehpa”nın yönetmeni Can Evrenol, bügüne kadarki filmografisinde farlı bir yerde duran filmin ortaya çıkışını şöyle anlattı: 

“Film bana uyarlama senaryo olarak geldi. Dedim ki ‘ne alaka? İki sene öncesinin bir İspanyol filminin Türkçesini kim ne yapsın! Teklif eden kişi ısrar etti. Benim de kısa filmlerimden itibaren hep bir bebek, aile, sofra, sosyal klostrofobi öğeleri olduğu için bir yandan da şaşırdım.  Ve ulaşabileceğim bir cast’la, bazı dokunuşlarla yerelleştirdiğimiz zaman çok daha enteresan olacağını hissettim.  Çok ters köşe, çok yetenekli, çok başarılı bir komedi oyuncusunu alıp senaryoyu, onun da sevdiği bir yerden yaparsak o zaman bir manası olacağını düşündüm. Adam Sandler’ın “Uncut Gems”de oynaması veya Doğu Demirkol’un “Ahlat Ağacı”nda oynaması gibi”

“Rol gelince adeta üzerimde bir bomba patladı”

Alper Kul ise film için “Bence bu bir yönetmen filmi, ben sadece işimi yapmaya çalıştım” yorumunu yaptı. Kul, şöyle devam etti: “Bir oyuncuya böyle bir rol geldiğinde, oyuncunun tüm geçmişini sorgulaması gerekiyor; ya oynayacağım ya oynamayacağım. İki çocuk babasıyım, çok fazla anatomik iş yapmış bir insanım. Bu rol gelince gerçekten adeta üzerimde bir bomba patladı. Kabul etmeme ihtimalim yoktu ama süreci de çok zordu. En zorlandığım sahne; bebeği ilk defa poşette görme. Bayağı uykularımı kaçırıyordu çünkü buna inanmak ve inandırmak. Bir de oyuncu bir senaryoyla karşılaşınca dönüp kendi heybesine bakar; ben hayatta neler yaşadım ve bu rol için heybeden ne çıkartabilirim?’ Ama bakıyorsunuz; heybe bomboş. O yüzden bu kısım benim için çok zordu” 

Seyirciler filmin komedi mi dram mı olduğuna karar veremedikleri yorumunu yaparken oyuncu Elif Sevinç, kendi bakış açısını şöyle paylaştı: “Biz bu filmi komik olması için yapmadık ama ben de izlediğimde komik buldum. Çünkü her karakterin kendi dünyası ve kendi gerçekliği vardı. Komik olmasının sebebi, bana göre, tüm karakterlerin gerçekliğinin birbirine karışmasıydı.”

Altın Portakal Galalarında Kıbrıs’tan Bir Misafir Vardı yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.