VBKY’nin klasik kitaplığı, söz ustası Fuzûlî’nin yazdığı “İnanç İlkeleri” eseriyle genişlemeye devam ediyor. Külliyatın ikinci cildi olan “İnanç İlkeleri – Matla‘u’l i‘tikād”, Fuzûlî’nin yalnızca şiir sanatında değil, aynı zamanda hikmet ve tefekkür sahasında da ne denli derin izler bıraktığını gözler önüne seren müstesna bir eser. Fuzûlî; kelâmın üç ana konusu olan Allah, peygamberlik ve ahiret meselelerini ele aldığı bu eserinde, kâinatın varoluşunu, insanlığın peygamberlere olan ihtiyacını ve ahiret inancının toplumsal düzen açısından önemini, sade ama etkili bir üslupla okura sunuyor. Abdullah Kahraman’ın Türkçeleştirdiği, şairin kelam ilmine vukufiyetinin bir nişanesi olan bu kitap, insanı sadece okumaya değil düşünmeye, sorgulamaya ve aynı zamanda derin ve kadim bir suale cevap aramaya davet ediyor: “Nereden geldik, nereye gidiyoruz?

Kitaptan:

“Fuzûlî lakabıyla anılan aciz kul der ki: Ben, varlıklara duygu ve akıl gözüyle baktım. Her cinsin, her cinsin nev‘inin, her nev‘in sınıfının, her sınıfın ferdinin ve her ferdin uzvunun, maksatlı veya maksatsız, muhakkak bir işle meşgul olduğunu gördüm. İhtiyarlamaktan ve tembelleşmekten uzaklaştım ve gaflet içinde vakit kaybetmekten sakındım; işler içinden bir iş seçtim. Bunun üzerine kelam ilmini tanzim etme yoluna girdim ve bu yolda kâinattaki intizamın hikmetini anladım. Tanzim ettiğim (bu kitap) beni en sonunda, varlıklardaki düzenin bir düzenleyicisi, duyularla algılanan ve akılla bilinen nakışların bir işleyicisi olduğu neticesine götürdü. Dolayısıyla Allah’ın sonsuz yardımına güvenerek O’nu bilmenin yolunu talep ettim. Dileğim, doğru yoldan gitmektir.”

Yazar Hakkında; 

Türk edebiyatının en büyük şairlerinden biri olan Fuzûlî’nin asıl adı Mehmed, babasının adı Süleyman’dır. Ne zaman ve nerede doğduğu kesin olarak bilinmese de Irak coğrafyasında doğup yaşadığı kesindir. 15. yüzyıl sonlarına doğru doğduğu düşünülmektedir. Nasıl bir eğitim aldığı bilinmiyorsa da Arapça ve Farsçayı bu dillerde eser verecek ve şiir söyleyebilecek kadar iyi bildiği açıktır. Kanûnî Sultan Süleyman 1534’te Bağdat’ı fethedince, “Geldi burc-ı evliyâya pâdişâh-ı nâmdâr” tarih mısrasını da ihtiva eden meşhur kasidesiyle beraber padişaha yaklaşmak ve böylece çok arzu ettiği İstanbul’a gitmek istedi ancak bu emeline nail olamadı. Kendisine evkaftan maaş bağlanacağına dair söz verilip çok az bir meblağ layık görülmesi, Şikâyetnâme’sini kaleme almasına yol açtı. 1556 yılındaki büyük veba salgını sırasında -muhtemelen Kerbela’da- vefat etti. Türkçe eserlerinden “Dîvân” ve “Leylâ vü Mecnûn” mesnevisi en önemli iki eseridir. Diğer manzum Türkçe eserleri 440 beyit tutarındaki “Beng ü Bâde” ve “Tercüme-i Hadîs-i Erbaîn”dir. Ona aidiyeti kesin olmayan 200 beyitlik Sohbetü’l-esmâr da eserleri arasında anılır. Kerbela vakasının edebiyatımızda en güzel anlatımı olan “Hadîkatü’s-suadâ” ise mensur tek eseridir. Farsça manzum eserleri “Dîvân”, “Heft Câm”, “Enîsü’l-kalb”; mensur eserleri “Risâle-i Mu‘ammeyât”, “Rind ü Zâhid” ve “Sıhhat ü Maraz”dır. “Matla‘u’l-i‘tikād” aldı mensur eserini Arapça yazan Fuzûlî’nin 470 beyit tutarındaki Hz. Ali övgülerinden oluşan Arapça şiirleri Arapça Dîvân olarak da kabul edilir.

KÜNYE

Yayınevi: VBKY

Kitabın adı: İnanç İlkeleri – Matla‘u’l i‘tikād

Yazar: Fuzûlî

Türkçesi: Abdullah Kahraman

Kategori: Klasik

Kitap Editörü: Ömer Uzunağaç  

Kapak ve Sayfa Uygulama: Faruk Özcan

Proje Editörü: Alim Yıldız

Sayfa Sayısı: 105 

Fuzûlî’nin külliyatının ikinci cildi “İnanç İlkeleri” sizleri bekliyor yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

VBKY’nin klasik kitaplığı, söz ustası Fuzûlî’nin yazdığı “Leylâ ve Mecnun” eseriyle genişlemeye devam ediyor. VBKY, Türk edebiyatının en büyük isimlerinden biri olan Fuzûlî’nin klasikleşmiş eserlerini, uzman edebiyatçılar tarafından titizlikle sadeleştirip günümüz Türkçesine aktararak yedi ciltlik bir külliyat hâlinde bugünün diline kazandırıyor. Bu külliyat, şairin derin mısralarını anlaşılır kılarak çağın okuyucusuna ulaştırmayı ve bugünün idrakine taşımayı amaçlıyor. Külliyatın ilk cildi ise M. Fatih Köksal’ın yayına hazırladığı “Leylâ ve Mecnun” eseri. Bu önemli eser, vücut bulmadan önce, meşhur bir aşk hikâyesi olarak Anadolu’da Türk şiirinin kuruluş çağlarında anlatılmaya başlanmış, Arap, Türk ve İran edebiyatlarında büyük ilgi görmüştür. Şüphesiz, bu hikâyeyi en güzel ve en dokunaklı şekilde terennüm eden ise Fuzûlî olmuştur. Olay kurgusundan geçişlere, hikâyenin tamamını kuşatan lirizmden gazellerin akıcılığına, konuyu bütünlemesine, alegorik sahnelerin parlaklığından diyalogların tabiiliğine, dil hâkimiyetinden aruz tasarruflarına, canlı tasvirlerden ruh tahlillerine kadar her yönüyle okuyanda eksik bir yer kalmadığı intibaını uyandıran bir şaheserdir. Türk mesnevi edebiyatının zirvesinde yer alan Fuzûlî’nin ölümsüz eseri “Leylâ ve Mecnun” şimdi sizleri bekliyor.

 Kitaptan:

 “Felek, benim bağırıp çağırmamdan korkmaz mı ki, eziyetler ederek beni sevgilimden ayırdı? Bir kıvılcımıyla dokuz kat feleği ateşlere yakmazsa yakıcı gönlümün ahından çıkan ateş neye yarar? [Bu] gizli hüzün beni öldürdü! Gül yüzlümün bu gizli hüznümden haberdar olmaması da ayrı bir dert! Arkadaşım ah etmek idi. [Ne yapayım ki] sonunda [bu durumdan] iğrenip o da hüzünler evimi terk etti. Benim gizli yaramı açmama ne gerek var? Sonunda yırtık yakamdan zaten görülecektir. Sevgili ağlayan gözlerime görünmüyorsa ne çıkar? Allah biliyor ki, canımdan ve gönlümden uzak değildir. 

 Onun aşkıyla eğer canım bedenimden çıkacak olursa, aşkının izlerinin canımdan çıkacağını zannetmeyin. Ey rüzgâr! Bugünden sonra eğer o selvi boylumdan bir haber verirsen, lütfedersin. Ey Fuzûlî! Ayrılık gamı yüzünden vaziyet çok kötü! Hiç kimse [de] bu perişan hâlimden haberdar değil.”

  Yazar Hakkında; 

Türk edebiyatının en büyük şairlerinden biri olan Fuzûlî’nin asıl adı Mehmed, babasının adı Süleyman’dır. Ne zaman ve nerede doğduğu kesin olarak bilinmese de Irak coğrafyasında doğup yaşadığı kesindir. 15. yüzyıl sonlarına doğru doğduğu düşünülmektedir. Nasıl bir eğitim aldığı bilinmiyorsa da Arapça ve Farsçayı bu dillerde eser verecek ve şiir söyleyebilecek kadar iyi bildiği açıktır. Kanûnî Sultan Süleyman 1534’te Bağdat’ı fethedince, “Geldi burc-ı evliyâya pâdişâh-ı nâmdâr” tarih mısrasını da ihtiva eden meşhur kasidesiyle beraber padişaha yaklaşmak ve böylece çok arzu ettiği İstanbul’a gitmek istedi ancak bu emeline nail olamadı. Kendisine evkaftan maaş bağlanacağına dair söz verilip çok az bir meblağ layık görülmesi, Şikâyetnâme’sini kaleme almasına yol açtı. 1556 yılındaki büyük veba salgını sırasında -muhtemelen Kerbela’da- vefat etti. Türkçe eserlerinden “Dîvân” ve “Leylâ vü Mecnûn” mesnevisi en önemli iki eseridir. Diğer manzum Türkçe eserleri 440 beyit tutarındaki “Beng ü Bâde” ve “Tercüme-i Hadîs-i Erbaîn”dir. Ona aidiyeti kesin olmayan 200 beyitlik Sohbetü’l-esmâr da eserleri arasında anılır. Kerbela vakasının edebiyatımızda en güzel anlatımı olan “Hadîkatü’s-suadâ” ise mensur tek eseridir. Farsça manzum eserleri “Dîvân”, “Heft Câm”, “Enîsü’l-kalb”; mensur eserleri “Risâle-i Mu‘ammeyât”, “Rind ü Zâhid” ve “Sıhhat ü Maraz”dır. “Matla‘u’l-i‘tikād” aldı mensur eserini Arapça yazan Fuzûlî’nin 470 beyit tutarındaki Hz. Ali övgülerinden oluşan Arapça şiirleri Arapça Dîvân olarak da kabul edilir.

KÜNYE

Yayınevi: VBKY

Kitabın adı: Leylâ ve Mecnun      

Yazar: Fuzûlî

Yayına Hazırlayan: M. Fatih Köksal

Kategori: Klasik

Son Okuma: Ahmet Önder Uçar 

Proje Editörü: Alim Yıldız

Sayfa Sayısı: 288

Fuzûlî’nin şaheseri “Leylâ ve Mecnun” sizleri bekliyor yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.