Bu toplantının Türkçe meali “Kamu Personeli Danışma Kurulu kısa ismi (KPDK) Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı başkanlığında; kamu kurum temsilcileri ile en çok üyeye sahip sendika/konfederasyonların katılımıyla, kamu personel mevzuatı, idari uygulamalar ve çalışma şartlarına yönelik konuların istişare edildiği, yılda iki kez (Mart-Kasım) toplanan bir sosyal diyalog mekanizmasıdır.” Bunu bu kadar allayıp, pullamanın alemi nedir.

Toplu sözleşme masasında görüşülen karara bağlanamayan, bu süreçten önce ve sonra havada kalan konuların istişare edildiği bir toplantı neredeyse tellak eliyle duyuruluyor sonra alt alta maddeler sıralanıyor ve aynı yıl içerisinde yapılacak ikinci toplantı tarihine kadar tozlu raflara kaldırılıyor.

Bir düzmecedir gidiyor. Binlerce taleple toplu sözleşme masasına oturuyorlar, birisi masayı bir tarafa çekiyor diğeri başka tarafa çekiyor sonra binlerce talepten elle tutulur tek bir kazanım elde edemedikleri gibi faturayı da hakem heyetine kesiyorlar, aradan üç beş ay geçiyor başlıyorlar algı oluşturmaya.

“……..KPDK toplanıyor, öncelikli taleplerimiz, KPDK toplandı, yalandan bir basın açıklaması” ne talepler gerçekleşiyor, ne beklentiler karşılık buluyor zaten bunun gerçekleşmeyeceğini kendileri de biliyor.

Kendi beceriksizliklerinin faturasını, önce kamu görevlilerine ve emeklilerine kesen bu sendika temsilcilerinin ağzından bir kez “biz bu işi yapamıyoruz” dediklerini duyduk mu, tabi ki hayır. Onlara göre sistem arızalı, hakem heyeti taraf, yasa güdük, mutabakat metinleri sakat falan filan. Bugün halen kamuda mülakat kaldırılmadıysa, çok çeşitli istihdam modelleri varsa, mali ve sosyal hak kayıpları tavan yapmış açlık ve yoksulluk sınırı arasında ücret alınıyorsa, emekli seyyanen zammı alamadıysa, 1. Dereceye 3600 ek gösterge hayata geçmemişse, periyodik olarak görevde yükselme unvan değişikliği sınavları yapılmıyorsa ve yapılanlarında sonuç süresi neredeyse iki yılı buluyorsa, disiplin affı hayat bulmadığı gibi ilave 1 derece verilmediyse, akademik personelin kariyerinin karşılığı yoksa, mühendislik meslek kanunu çıkarılmadıysa, bayram ikramiyesi verilmiyor, gelir vergisi % 15’e sabitlenmiyorsa ve her yıl ellerinde dilekçe örneği  ile YHS GİH’e geçireceğiz vaadi ile insanları sendikalarına üye yapıyorlarsa bunun sorumlusu ne kanundur, ne toplu sözleşmedir, ne hakem heyetidir, ne iktidardır. Bunun çözümü KPDK da değildir. Bu sorunlar sizin yetkili olduğunuz sürece asla çözüme kavuşmayacaktır. Memur ve emeklinin içinde bulunduğu durumun yegane sorumlusu gırtlağa kadar siyasete batmış sendika ve temsilcileridir. Söylemde de eylemde de samimi değilsiniz, idarelerle iş tutup müdür başhekim başhemşire odalarında sendikalarınıza üye yapıyorsunuz. Sizin temel felsefeniz üye sayısını artırmak idarecinin temel felsefesinde de bir dönem daha sözleşme imzalamak olduğu sürece kamu görevlileri açlık ve yoksulluk sınırında emekliler ise açlık sınırının altında ücret almaya devam edeceklerdir. (BSHA / Bilim ve Sağlık Haber Ajansı) 

Demircan’dan KPDK Tepkisi! yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

Başkan Togan Demircan’dan Ali Yalçın’a Sert Tepki yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

Sağlık Sen, Türk Sağlık Sen Temsilcisine, “Neden tatile gidemiyor, neden ev, otomobil alamıyor sormuyor”

Başkan Demircan, şu açıklamada bulundu, “Bazı kamu görevlisi arkadaşlar işçi statüsünde görev yapan arkadaşların maaş, ikramiye, fazla mesai, giyim, yemek, yol, aile, çocuk, ölüm ve doğum yardımlarını kuruşu kuruşuna hesap ediyor kendi maaş ve ek ödemeleri ile kıyaslıyor. Ancak bir başkasının maaşını hesaplarken hesap uzmanı gibi davranırken kendisinin içinde bulunduğu durumun müsebbibinin kim olduğunu düşünmüyor veya yeri falan değişir diye korkudan düşünemiyor. Sağlık sen ve Türk sağlık sen temsilcilerine kamu görevlisinin ikramiye almak için emekliye mi ayrılması gerektiğini sormuyor, neden açlık ve yoksulluk sınırı arasında maaş aldığını sormuyor, 5510 sayılı garabet yasayı sormuyor, emekliye ayrıldığında kaç lira ikramiye, kaç lira maaş alacağını sormuyor, 5434 sayılı yasaya tabi olan aynı işi yaptığı aynı eğitim düzeyine sahip mesai arkadaşından neden daha az ikramiye ve maaş alacağını sormuyor, neden 3.000 lira eş yardımı aldığını sormuyor, metropolde bir mezar 40.000 lira olmuş neden 5.000 lira ölüm yardımı aldığını sormuyor, neden 100 lira giyim yardımı, 200 lira çocuk yardımı aldığını sormuyor, neden gece saat 12 ile sabah 08 arası %10 artırımlı nöbet ücreti aldığını sormuyor, yüksek lisans doktora yapan kişi neden uzmanlık ünvanını almadığını sormuyor, neden 60 yıllık devlet memurları kanunu ile yönetildiğini, neden fiili hizmetin kapsamını sormuyor, 1/4 dereceye inmiş memur 3600 ek göstergeden neden yararlanamadığını sormuyor, mülakatın neden kaldırılmadığını sormuyor, neden tatile gidemiyor, neden ev otomobil alamıyor sormuyor…. Amaaa; bardağı soruyor, poları soruyor, terliği soruyor, formayı soruyor, fuları soruyor, powerbankı soruyor, içini ne ile dolduracaksa (!) bavulu soruyor, kulaklığı soruyor, kitap, kitap….kitabı soruyor hani görevde yükselme öncesi dağıttıkları kitabı….Ne diyelim, Allah akıl fikir ve cesaret versin” (BSHA – Bilim ve Sağlık Haber Ajansı)

Başkan Togan Demircan’dan Çarpıcı Çıkış! yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.

“40 yıllık fiziki anlamda bitmiş kuruma ne yaparsanız yapın…”

Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Sağlıkta Kalite, Akreditasyon ve Çalışan Hakları Daire Başkanlığı birimi tarafından kamu hastanelerinin standartlarının artırılması ve eksikliklerinin giderilmesi amacıyla düzenli olarak denetlendiğini anlatan Demokratik Sağlık Sen Genel Başkanı Togan Demircan, “Sağlıkta kalite standartlarını önemsiyoruz. Hizmet alan ve hizmet veren için kıymetli bir konu. Hukuki bir problem olduğunda dokümanların önemi ortaya çıkıyor” dedi. 

Sağlık Bakanlığı’ndan gelip kalite denetimi yapan yetkililerin hastanelerin mevcut fiziki koşullarını ve kurumların bütçelerini düşünerek, hareket etmeleri gerektiğini anlatan Demircan, “Şehir Hastaneleri dışındaki yapılar 30-40 yıllık binalar. Fiziki koşulları oldukça kötü, bir çok kamu hastanesinde hala koğuş sistemi var. Sanki o kurumu hayatında ilk kez görmüş gibi, sanki o kurumu hiç bilmiyormuş gibi, ellerinde check listler ve sorularla geliyorlar. Hem çalışan arkadaşların hem de idareci arkadaşların motivasyonlarını bozuyorlar. Bugün 40 yıllık fiziki anlamda bitmiş bir kuruma ne yaparsanız yapın. Bugün boyasını yaptırıyorsunuz, bir gün sonra asansörü bozuluyor, boya dökülüyor. Ne yaparsanız yapın. Bu açıdan kalite denetimleri için gelen arkadaşların bu konularda biraz da hassasiyet göstermeleri gerekiyor” diye konuştu. 

“Siz müfettiş değilsiniz, Sayıştay denetçisi değilsiniz!”

Demircan şunları söyledi, “Son dönemde kalite denetimine gelen arkadaşlar, “Hastada bu greft kullanılmış mı?,  “Bu imza bu hekime mi ait?”  Siz bir şikayet üzerine gelmiyorsunuz. Bir müfettiş değilseniz, Sayıştay denetçisi değilsiniz. Kurumun eksiklerini tespit edersiniz, raporunuzu düzenlersiniz. Ama insanlara hakaret edemezsiniz, insanları demoralize edemezsiniz. Siz de bu bakanlığın bir çalışanınız. Dün aynı kurumda çalışan insan, bugün başka bir kuruma geçtiğinde kendini patron zannediyor. Siz sağlık çalışanlarının patronu değilsiniz, yardımcı olacaksınız onlara. Bakanlık adına geliyorsunuz, kapıda karşılanıyorsunuz, kapıya kadar da uğurlanıyorsunuz. Size kurumlarda bir saygısızlık yapılmıyor. Ama eleştirirken, sorularınızı sorarken, sorgularken daha naif ve nazik olmaları gerekiyor.  Yönetici idare ettiği hastanede gerekli hassasiyeti göstermiyorsa, yapacaklarını yapmıyorsa raporunuzu düzenlersiniz. Sağlık Bakanlığı da o işleri yapabilecek bir arkadaşı getirebilir. Mikro problem hastane idaresi tarafından çözülebilir. Ama makro problemler var. Örneğin bir kurumun elektrik tesisatının yenilenmesi. Bu çok kolay bir şey değil. Ya da asansörlerinin yenilenmesi. Ancak Sağlık Bakanlığı bütçe vermiyor. Bu reel problemler ortayda iken, hastane yönetimine, “Bunu neden yapmadınız?” diyebilir miyim. Asansörün çalışmaması, yöneticiye hakaret hakkı doğurmaz.” 

“Hastanedeki idarecileri ve personelleri demoralize etme hakkına sahip değiller”

“Sağlık Bakanlığı adına gelen personelin, her şeyin ne şekilde olduğunu bilmelerine rağmen, hastanedeki idarecileri ve personelleri demoralize etme hakkına sahip değiller. Denetçiler, hastanenin eksiklerini, bütçe talebini anlatabilirler. Bakanlık yetkililerine, “Biz bu bütçeyi vermemişiz hem hastane hem çalışanlar mağdur” diyebilirler. Bunun için de biraz dosdoğru olmak lazım, biraz da yürekli olması lazım. Yüreğimizin bizden alttakilere yetmemesi lazım.  Çok zor koşullarda çok büyük fedakarlıklar göstererek görev yapan arkadaşların bu şekilde morallerinin bozulmasına izin vermeyeceğiz”  (BSHA – Bilim ve Sağlık Haber Ajansı) 

Demircan, “Sağlık Bakanlığı Kalite Birimi, Ne Müfettiş Ne de bir Sayıştay Denetçisi değildir” yazısı ilk önce En Gazete üzerinde ortaya çıktı.